Samożywne Rośliny Wód Słodkich I Słonych

EKOSYSTEMY WÓD PŁYNĄCYCH. Środowisko wodne dzielimy na dwie grupy: I. wody stojące, tj. lenityczne, do których zaliczamy drobne zbiorniki, bagna, stawy i jeziora. II. cieki czyli wody płynące, tj. lotyczne, do których należą źródła, potoki i rzeki oraz strumienie, kanały, rowy. Początek ich stanowią źródła, w których woda Rośliny świetnie pasują do każdego wnętrza. Dodają mu życia i sprawiają, że jest przyjemniejsze. Nie wszyscy jednak mają czas na to by się nimi zajmować, podlewać i pielęgnować. Wtedy z pomocą przyjdzie Wam osiem kwiatów, które wystarczy trzymać tylko w szklance z wodą. To alternatywa dla roślin doniczkowych, których pielęgnacja jest zazwyczaj bardziej które zadbają o bezpieczeństwo dziecka: Czosnek Włóż ząbki czosnku do wody, ale nie zanurzaj ich w całości bo zgniją. Z czasem zaczną z nich wyrastać zielone pędy, które w kuchni prezentują się bardzo ładnie. Oprócz tego są one jadalne i możesz dodać je np. do sałatki. Pomysł na to zaprezentowała Ikea i trzeba przyznać, że ich wazon CYLINDER dobrze do tego pasuje. Rozmaryn To kolejna roślina, która przyda Ci się w kuchni,a do wzrostu wystarczy jej jedynie szklanka z wodą. Wystarczy parę łodyg rozmarynu wsadzić do wody i po krótkim czasie wypuszczą one korzenie. Jeśli korzenie staną się już długie możesz ją przesadzić nawet do ziemi, albo wcześniej wykorzystać podczas gotowania i do szklanki wsadzić nowe łodygi. 3. Tulipany Większości wydaje się, że tulipany muszą rosnąć w ogrodzie, a dopiero po zerwaniu włożymy je do wazonu. Wcale nie! Tulipany mogą rosnąć w wazonie z wodą. Wystarczy tylko umieścić w nim cebulki i zalać niewielką ilością wody. 4. Hiacynt Hiacynt to roślina, którą można wyhodować w wazonie bez gleby. Musi mieć tylko dużo światła. Warto na dnie wazonu wsypać trochę kamyczków, następnie zalać wodą tak by tylko cebulki lekko były w niej zanurzone. 5. Amarylis Amarylis to kolejna roślina ozdobna, która nie wymaga gleby. Wystarczy wazon, kamyki i lekko zanurzone w wodzie korzenie cebulki. Pamiętajcie, że roślina ta lubi dużo światła. 6. Bambus Jego na pewno już znacie. Wystarczy aby pędy bambusa znajdowały się w wodzie, nie potrzebuje do tego ziemi :) 7. Sukulenty Sukulenty to bardzo fajne rośliny. Zwykle są w doniczce, ale nie muszą bo nie wymagają częstego podlewania i dużych doniczek. Można go posadzić w doniczce wypełnionej kamykami. 8. Bazylia Jeśli już raz kupisz bazylię to poucinaj pędy i łóż do szklanki z wodą. Zaczną rosnąć i ukorzeniać się :) Będą ładną dekoracją w kuchni, a nowe pędy możesz cały czas tak rozsadzać i wykorzystywać w swojej kuchni. Język. 1) Jak nazywa się proces, w którym rośliny wytwarzają substancje pokarmowe a) oddychanie komórkowe b) fotosynteza c) odżywianie 2) Które z wymienionych organizmów są samożywne? a) grzyby b) rośliny c) zwierzęta 3) W chloroplastach znajduje się barwnik umożliwiający fotosyntezę. Jest to: a) glukoza b) chlorofil c Poprzedni artykuł 128 Okazje Następny artykuł Rośliny uprawiane na pełnym słońcu, nawet te wytrzymałe mogą czasem wymagać szczególnej troski. Po prawdzie wiele takich gatunków jest odporna na suszę i nie potrzebuje częstego podlewania, jednak sam sposób wykonywania zabiegu ma znaczenie. Dowiedz się jak pielęgnować słoneczny ogród i jakie rośliny w nim posadzić. Spis treści Jak pielęgnować słoneczny ogród? Rośliny najlepiej podlewać rano lub wieczorem, natomiast podlewanie w godzinach południowych nie jest wskazane. Należy przy tym unikać oblewania liści i kwiatów. To ograniczy ryzyko poparzenia liści bądź kwiatów. Dodatkowo dla bujnego kwitnienia i wzrostu cenne okazy zaleca się regularnie nawozić. Gatunki, które lubią słoneczne stanowiska, ale jednocześnie są wrażliwe na niedobór wody, powinny być ściółkowane. Warstwa z liści, trocin, kory lub innego organicznego materiału ograniczy wyparowywanie. Źródło: Bricomarché z pasją / YouTube Rośliny jednoroczne, dwuletnie i byliny do słonecznego ogrodu Rośliny z tej grupy wymagają dużej ilości światła dla obfitego kwitnienia. Część z poniższych gatunków nie nadaje się do uprawy w miejscach nawet częściowo zacienionych. Inne – chociaż poradzą sobie w niekorzystnych warunkach – będą wolniej rosły i mocniej przyrastały w zielonej części na niekorzyść kwiatów. Wszystkie „propozycje” można sadzić na stanowiskach o prażącym słońcu, gdzie wiele innych roślin ulegnie poparzeniu. Fot. Ferr Fikkers Freeimages Chaber bławatek (Centaurea cyanus) Wysokość: 20-80 cm;Cechy charakterystyczne: rurkowate niebieskie, różowe bądź białe kwiaty;Zalety: obficie kwitnie, kojarzy się z dzieciństwem i pięknymi łąkami, dobrze rośnie na glebach jałowych i suchych;Światło: roślina jednoroczna wybitnie światłolubna – w cieniu wytwarza dużo zieleni kosztem kwiatów;Zastosowanie: na rabaty, do tworzenia łąk kwiatowych, nadaje się do dekoracji ogrodów naturalistycznych, wiejskich i angielskich. Dowiedz się więcej o chabrach Fot. John Nyberg Pixabay Słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus) Wysokość: 50-300 cm;Cechy charakterystyczne: potężne kwiatostany, szybki wzrost, jadalne nasiona;Zalety: duża dekoracyjność, kwiaty przypominające słońce;Światło: wybitnie światłolubna – dobre nasłonecznienie potrzebne jest nie tylko do obfitego kwitnienia, ale także do wytworzenia dużej ilości smacznych owoców – niełupek;Zastosowanie: najczęściej sadzony w grupach, na średnie lub wysokie rabaty, do ozdoby ogrodzeń, murków i ścian, niskie odmiany można uprawiać w pojemnikach, na kwiat cięty. „Obowiązkowa” ozdoba ogrodów wiejskich. Dowiedz się więcej o słonecznikach Fot. Darwinek/Wikimedia Commons ↓ Kocanki ogrodowe (Helichrysum bracteatum) Wysokość: 40-100 cmCechy charakterystyczne: suche, łuskowate kwiaty, roślina jednoroczna;Zalety: obfite kwitnienie, łatwość uprawy, szerokie zastosowanie;Światło: wymaga stanowisk wybitnie słonecznych – szczególnie jeśli kwiaty będą wykorzystywane w kompozycjach;Zastosowanie: na rabaty, na suche bukiety, do kompozycji florystycznej, nadaje się do dekoracji ogrodów wiejskich i angielskich. Dowiedz się więcej o kocankach Fot. Linda DuBose/Freeimages Cynia wytworna (Zinnia elegans) Wysokość: 50-100 cm;Cechy charakterystyczne: duże pełne lub półpełne kwiaty, roślina jednoroczna;Zalety: obfite kwitnienie, łatwość uprawy;Światło: na stanowisku słonecznym wytwarza dużo kwiatów;Zastosowanie: to tradycyjna roślina rabatowa, na kwiat cięty, można uprawiać ją w pojemnikach, nadaje się do ogrodów wiejskich, angielskich i mieszanych. Dowiedz się więcej o cyniach Fot. TANAKA Juuyoh/Wikimedia Commons ↓ Krwawnik wiązówkowaty (Achillea filipendulina) Wysokość: 80-150 cm;Cechy charakterystyczne: duże, żółte baldachy kwiatowe, bylina;Zalety: łatwa w uprawie, często pasuje do otaczającego krajobrazu;Światło: powinno się uprawiać tylko na stanowiskach słonecznych;Zastosowanie: to tworzenia barwnych grządek i rabat, nadaje się na kwiat cięty i suche bukiety. Pasuje do różnych typów ogrodów, w tym naturalistycznych. Dowiedz się więcej o krwawnikach Fot. jamesdemers/Pixabay Ostróżka ogrodowa (Delphinium cultorum) Wysokość: 1,5-2 m;Cechy charakterystyczne: długie groniaste kwiatostany o barwie niebieskiej, fioletowej lub białej, bylina;Zalety: niesamowity wygląd kwiatów, długie i obfite kwitnienie, szerokie zastosowanie;Światło: w miejscach zacienionych nieprawidłowo rośnie, jej pędy są zbyt wiotkie a kwiaty rzadsze;Zastosowanie: ozdoba murów, ogrodzeń, ścian, na wysokie rabaty, dobrze wygląda na tle drzew, do ogrodów angielskich, wiejskich i mieszanych. Dowiedz się więcej o ostróżkach Fot. Vivi Rindom/Freeimages Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) Wysokość: 80-100 cm;Cechy charakterystyczne: atrakcyjne fioletowo-brązowe kwiaty przypominające lotki do badmintona, bylina;Zalety: łatwa w uprawie, obficie kwitnie, znosi nawet prażące słońce;Światło: wybitnie światłolubna, w cieniu słabo kwitnie i częściej pokłada się;Zastosowanie: na słoneczne rabaty, do ogrodów wiejskich; na kwiat cięty. Dowiedz się więcej o jeżówkach Fot. lebondepot0/Pixabay Rojnik (Sempervivum) Wysokość: 5-15 cm;Cechy charakterystyczne: tworzy kępy mięsistych liści;Zalety: rośnie wszędzie tam, gdzie inne rośliny mają za sucho lub ulegają poparzeniu;Światło: wybitnie światłolubna;Zastosowanie: skalniaki, rabaty kamieniste, wrzosowiska, ogrody wertykalne zewnętrzne, zazielenienia dachów. Dowiedz się więcej o rojnikach Krzewy i drzewa do słonecznego ogrodu Do tej grupy należą rośliny, którym należy zapewnić słoneczne stanowisko dla obfitego kwitnienia, efektywniejszego przebarwiania się liści lub lepszego zabezpieczenia przed mrozem. W przypadku roślin wrażliwych na mróz, wystawy południowe są najodpowiedniejsze, chociaż nie pozbawione wad. W takich miejscach może dochodzić do zgorzeli mrozowych na wskutek dużych różnic temperatury w czasie dnia i nocy. Dlatego zaleca się wykonywanie bielenia pni drzew. Dobra dla gatunków światłolubnych i wymagających jest także wystawa zachodnia. Natomiast wystawa północna jest zbyt zacieniona a na wschodniej problemem będą mroźne, zimowe wiatry. Fot. Hans Braxmeier/Pixabay Budleja Davida (Buddleja davidii) Wysokość: 2-3 m;Cechy charakterystyczne: przewieszające się pędy, wiechowate/kolbowate kwiatostany, przyciąga chmarę motyli;Zalety: obfite kwitnienie, szybki wzrost; Światło: powinna rosnąc w miejscu ciepłym, słonecznym. W cieniu słabo kwitnie a zimą może przemarzać;Zastosowanie: pojedynczy soliter, na wysokie rabaty z bylinami, do uprawy w pojemnikach, do ogrodów angielskich i wiejskich. Dowiedz się więcej o budlejach Fot. jacqueline macou/Pixabay Judaszowiec południowy (Cercis silliquastrum) Wysokość: 2-3 m;Cechy charakterystyczne: motylkowe kwiaty, długie owoce - strąki;Zalety: krzew ozdobny z liści, kwiatów i owoców;Światło: gatunek wrażliwy na mróz – powinien rosnąć w miejscach słonecznych, ciepłych;Zastosowanie: najlepiej prezentuje się sadzony pojedynczo. Dowiedz się więcej o judaszowcach Fot. konikaori/Freeimages Magnolia (Magnolia) Wysokość: 1,5-2 m (m. gwiaździsta), 4-8m (m. pośrednia);Cechy charakterystyczne: wiele gatunków kwitnie jeszcze przed rozwojem liści;Zalety: efektywne kwiaty, duża dekoracyjność, może ponawiać kwitnienie;Światło: koniecznie miejsca słoneczne i ciepłe, w cieniu może nie zakwitnąć;Zastosowanie: najlepiej prezentuje się sadzona pojedynczo, nadaje się do ogrodów różnego typu. Dowiedz się więcej o magnoliach Fot. John Nyberg/Pixabay Sumak octowiec (Rhus typhina) Wysokość: 4-6 m;Cechy charakterystyczne: pierzaste liście, kolbowate kwiatostany, charakterystyczny, odurzający zapach;Zalety: oryginalny wygląd, ozdobny z liści, kwiatów i owoców, odstrasza komary;Światło: wymaga stanowisk słonecznych;Zastosowanie: najlepiej wygląda jako soliter, nadaje się do sadzenia w parkach. Dowiedz się więcej o sumakach Fot. punch_ra/Pixabay Glicynia kwiecista (Wisteria floribunda) Wysokość: do 8 m;Cechy charakterystyczne: pnący pokrój, motylkowe kwiaty zebrane w długie grona;Zalety: jedno z najpiękniejszych pnączy, obficie kwitnące;Światło: dla prawidłowego wzrostu i kwitnienia wymaga miejsc słonecznych, ciepłych i zacisznych;Zastosowanie: ozdoba altan, tarasów, murów i kratownic. Nadaje się do ogrodów angielskich, wielkich i orientalnych. Dowiedz się więcej o glicyniach Fot. kallerna/Wikimedia Commons ↓ Brzoza brodawkowata (Betula pendula) Wysokość: 20-30 m;Cechy charakterystyczne: biało-czarna kora, zwisające pędy, jasnozielone, drobne liście;Zalety: szybki wzrost, bezproblemowa w uprawie, ozdobna z pokroju, liści i kory;Światło: roślina światłolubna, która znosi warunki półcieniste;Zastosowanie: jako pojedynczy soliter, sadzona w grupach na aleje, do ogrodów naturalistycznych, wiejskich i leśnych. Dowiedz się więcej o brzozach Fot. Public Domain/Wikimedia Commons Ambrowiec amerykański (Liquidambar styraciflua) Wysokość: 15-20 m;Cechy charakterystyczne: duże, dłoniastoklapowane liście jesienią przebarwiające się na czerwono lub purpurowo;Zalety: duża dekoracyjność, oryginalny i rzadki w Polsce gatunek, dobrze rośnie na kwaśnej glebie;Światło: wymaga miejsc słonecznych i ciepłych (wtedy liście najpiękniej przebarwiają się). Na wystawach wschodniej i północnej częściej przemarza;Zastosowanie: ambrowiec zaleca się sadzić pojedynczo, nadaje się do dekoracji dużych ogrodów i parków. Dowiedz się więcej o ambrowcach Tekst: Michał Mazik, zdjęcia tytułowe: Teodor, fietzfotos, Stefan Schweihofer/Pixabay, zdjęcia w tekście: Darwinek/CC BY-SA Commons, TANAKA Juuyoh/CC BY Commons, kallerna/CC BY-SA Commons
a) ze słodkich wód do słonych wód;węgorz,ryby z rodziny glaskowatych,stynkowatych,babka bycza,babka czarna,babka piaskowa. b) ze słonych wód do słodkich wód;łosoś,minóg morski,jesiotr,stynka,aloza
Polish Arabic German English Spanish French Hebrew Italian Japanese Dutch Polish Portuguese Romanian Russian Swedish Turkish Ukrainian Chinese English Synonyms Arabic German English Spanish French Hebrew Italian Japanese Dutch Polish Portuguese Romanian Russian Swedish Turkish Ukrainian Chinese Ukrainian These examples may contain rude words based on your search. These examples may contain colloquial words based on your search. Wdrożenie części wspólnotowego dorobku prawnego w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego dotyczącej wód słodkich (ramowa dyrektywa wodna), należy uznać za priorytet dla krajów sąsiedzkich. Implementation of the freshwater (WFD) part of environmental acquis should be considered as a priority for the NC. Badania mineralizacji tlenowej w wodach powierzchniowych należy przedłożyć, chyba że wnioskodawca wykaże, że nie dojdzie do skażenia wód otwartych (wód słodkich, estuaryjnych i morskich). Studies on aerobic mineralisation in surface water shall be provided unless the applicant shows that contamination of open water (freshwater, estuarine and marine) will not occur. Zużywaliśmy połowę wszystkich wód słodkich i zmieniliśmy bieg połowy głównych rzek na świecie. Once we used half of all fresh water and changed the course of half of the world's major rivers. Lodowce i stała pokrywa śnieżna na całej Ziemi gromadzi prawie 69,6% zasobów wód słodkich. The glaciers and ice caps contain almost 69,6% of fresh water supply. Objętość wód słodkich szacowana jest na ok 35 mln km³, co stanowi 2,5 % ogólnych zasobów wód. It is estimated that the volume of fresh water amounts to about 35 million km³, which constitutes 2,5% of total water supply. Jednolite części wód powierzchniowych w obszarach ujść rzek, które są częściowo zasolone na skutek bliskości wód przybrzeżnych, ale które są pod znacznym wpływem dopływów wód słodkich. Bodies of surface water in the vicinity of river mouths which are partly saline in character as a result of their proximity to coastal waters but which are substantially influenced by freshwater flows. W Arktyce, przybrzeżna granica fiordu jest zwykle zdominowana przez lodowce oraz sezonowy napływ wód słodkich, a jego morska granica jest silnie uzależnione od ciepłych wód oceanicznych. In the Arctic, the inshore boundary of a fjord system is usually dominated by glaciers and seasonal freshwater input while its offshore boundary is strongly influenced by warm oceanic waters. Głębokość małego śledzia, imitująca szerokie spektrum gatunków drobnicy z wód słodkich i słonych. Perfectly made replica from small herring that imitates a wide variety of prey fish both salt and freshwater. Ocena i weryfikacja: Dopuszcza się dane dotyczące toksyczności dla wód morskich albo dane dotyczące toksyczności dla wód słodkich. Assessment and verification: either marine or freshwater toxicity data are accepted. W przypadku alg i rozwielitek dopuszcza się dane dotyczące ostrej toksyczności dla wód morskich albo dane dotyczące ostrej toksyczności dla wód słodkich. Either marine or freshwater acute toxicity data are accepted on algae and daphnia. Dostępne wody słodkie (wody rzek, słodkich jezior, płytkie wody podziemne) stanowią zaledwie 0,4% objętości wszystkich wód słodkich. Available fresh water (rivers, lakes, shallow sub-surface water) constitutes only 0,4% of all fresh water volume. Deklaracja mówi, że kraje te będą honorować wysiłki zmierzające do zapobiegania, łagodzenia i zarządzania zanieczyszczeniem powietrza, ziemi i gleby, wód słodkich i oceanów, szczególnie w odniesieniu do odpadów z tworzyw sztucznych w oceanach. That declaration said nations would honor efforts to prevent, mitigate and manage the pollution of air, land and soil, freshwater, and oceans, specifically referring to plastic waste in oceans. Można je znaleźć w siedliskach wód słodkich i morskich w Środkowej i Południowej Ameryce, na Karaibach, w południowo zachodniej Europie, Azji Południowej i w częściach Afryki. You can find them in both freshwater and saltwater habitats in central and south America, the Caribbean, South West Europe, Southern Asia and parts of Africa. Izolaty powinny reprezentować główne grupy wirusów w Unii Europejskiej, tj. w przypadku VHSV - jeden izolat patogenny dla pstrąga tęczowego z wód słodkich i jeden izolat patogenny dla turbota z wód słonych, zaś w przypadku IHNV - jeden szczep patogenny dla pstrąga tęczowego z Unii Europejskiej. The isolates shall represent the major group of viruses within the European Union, namely for VHSV one pathogenic isolate from rainbow trout in freshwater and one marine isolate pathogenic for turbot, and for IHNV one rainbow trout pathogenic strain from the European Union. Państwa członkowskie miały czas do końca 2000 r. na zapewnienie właściwego oczyszczania ścieków z dużych aglomeracji, a do końca 2005 r. - zrzutów ze średnich aglomeracji oraz zrzutów do wód słodkich i estuariów z małych aglomeracji. Member States had until the end of 2000 to ensure appropriate treatment for wastewater from large agglomerations, and until the end of 2005 for discharges from medium-sized agglomerations and discharges to freshwater and estuaries from small agglomerations. "Wody przejściowe" oznaczają części wód powierzchniowych w obszarach ujść rzek, które są częściowo zasolone na skutek bliskości wód przybrzeżnych, ale które są pod znacznym wpływem dopływów wód słodkich. 'Transitional waters'are bodies of surface water in the vicinity of river mouths which are partly saline in character as a result of their proximity to coastal waters but which are substantially influenced by freshwater flows. badaniach polowych nad wodami słodkimi w celu oceny zagrożenia ze strony chemikaliów - Europejskie warsztaty na temat badań polowych wód słodkich (EWOFFT). Freshwater field tests for hazard assessment of chemicals - European Workshop on Freshwater Field Tests (EWOFFT). Biorąc pod uwagę zmienność stanu środowiska wód słodkich i wód morskich we Wspólnocie, bardziej pożądane jest, aby odległość odpowiedniego oddzielenia była ustanawiana na poziomie państw członkowskich, ponieważ wiedzą one najlepiej w jaki sposób dokonać tego uwzględniając zróżnicowany charakter środowisk wodnych. Given the variability of situations regarding both freshwater and marine environments throughout the Community it is preferable that adequate separation distances are set at Member States level, as Member States are best equipped to deal with separation given the heterogeneous nature of such aquatic environments. Skąposzczety Tubificidae (Tubificidae, Oligochaeta) Tubifex tubifex (Müller) żyją w osadach wód słodkich w rurkach wypełnionych śluzem. The tubificid oligochaete (Tubificidae, Oligochaeta) Tubifex tubifex (Müller) lives in freshwater sediments in tubes which are lined with mucus. "obszar produkcyjny" oznacza każdy obszar wód słodkich, obszar morski, przyujściowy, kontynentalny lub lagunę zawierające naturalne siedliska mięczaków lub miejsca wykorzystywane do hodowli mięczaków, z których pobiera się mięczaki; 'production area' means any freshwater, sea, estuarine, continental or lagoon area containing natural beds of molluscs or sites used for the cultivation of molluscs, and from which molluscs are taken; No results found for this meaning. Results: 57. Exact: 57. Elapsed time: 107 ms. Documents Corporate solutions Conjugation Synonyms Grammar Check Help & about Word index: 1-300, 301-600, 601-900Expression index: 1-400, 401-800, 801-1200Phrase index: 1-400, 401-800, 801-1200
\n\nsamożywne rośliny wód słodkich i słonych

Kiedy ryby przeniosły się do wód słodkich? Dopiero około 110 milionów lat temu grupa ryb zwana perkomorfa, do której należy obecnie 40 procent wszystkich gatunków ryb kostnych, zaczęła różnicować się w słonej wodzie. W wodach słodkich inna grupa zwana ostariofitami wyewoluowała w wiele gatunków, które obecnie stanowią

Temat roślin okrywowych czy zadarniających jest tak obszerny, że śmiało można by książkę napisać. To co będę próbowała zrobić w tym artykule to przedstawić sylwetki najpopularniejszych roślin wykorzystywanych w ogrodach do pokrywania większych partii gruntu. Prawda jest jednak taka, że poza drzewami czy większym i krzewami większość roślin moglibyśmy potraktować jako rośliny zadarniające. Wystarczyłoby je posadzić na tyle gęsto aby tworzyły jednorodną plamę. Jest jednak spora grupa roślin, które same w sobie mają zdolności, aby rozpełznąć się zajmując kolejne partie wolnej przestrzeni. Robią to na różne sposoby. Jedne wypuszczają długie pędy, które po zetknięciu z ziemią natychmiast się ukorzeniają, inne robią to za pomocą podziemnych rozłogów. Są też takie, które najnormalniej w świecie rosną bardziej na szerokość niż na wysokość. Do zadarniania nadają się także niewielkie rośliny, które nie posiadają żadnej z tych cech, ale tylko w grupie potrafią stworzyć ładny dywan zieleni i tak też są stosowane. Po co zadarniać? Tworząc ogród materiałem wyjściowym jest dla nas goła ziemia. Nawet jeśli ją dobrze uprawialiśmy, ma fajną strukturę, została wzbogacona nawozami, to naturalnym jest, że za długo taka nie pozostanie. Z każdym kolejnym opadem deszczu coraz bardziej się wyjaławia. Gdybyśmy pozostawili to poletko naturze, ona natychmiast by ten proces powstrzymała. Pojawiłyby się chwasty, które pobierając potrzebne im do rozwoju pierwiastki z gleby ograniczałyby ich ucieczkę w głębsze jej warstwy. W miarę rozwoju pokryłyby większą powierzchnię gleby zacieniając ją jednocześnie swoimi liśćmi. Dzięki temu ograniczone staje się wyparowywanie wody. Nadchodzi zima i większość roślin traci organy nadziemne, które marzną, zasychają, a że Matka Natura sprzątać nie lubi ,liście się rozkładają i mamy wiosną nową dawkę materii organicznej w glebie. Jeśli w dodatku wśród tych roślin były takie, które pobierają azot z powietrza mamy glebę już sporo żyźniejszą niż była na początku. Piękne, prawda? A już nawet nie wspomnę o tym, że kiedy pojawiają się kwiaty a potem nasiona, a może nawet szkodniki ,to pojawiają się też ptaki, które nie mają oporów aby załatwiać się w miejscu gdzie spożywają posiłek. To daje nam kolejną partię nawozu :) Co jednak jeśli jesteśmy ogrodnikami? Bo jesteśmy, prawda? Wówczas nie dopuścimy do scenariusza opisanego wyżej, bo zbyt wiele pracy zajęło nam przygotowanie ziemi. Jeśli z uporem będziemy wyrywać każdy pojawiający się chwaścik to po roku nasza ziemia będzie nic nie warta. Musimy sadzić jak najszybciej. Kiedy mamy już szkielet (drzewa, krzewy) i wszystkie inne zaplanowane nasadzenia to najczęściej zostaje nam i tak sporo czarno-szar0-brunatnej plamy. Mamy wówczas dwa wyjścia. Pierwsze to rozłożenie ściółki. Polecam przede wszystkim te organiczne- kompost, próchnica liściowa, kora, igliwie. Po pierwsze ograniczają one parowanie wody, a po drugie ulegają powolnemu rozkładowi dzięki czemu wzbogacamy glebę o materię organiczną. Najważniejsze, że gleba koniecznie musi zostać przykryta. A, że zieleni chcemy więcej możemy w tym miejscu wykorzystać rośliny zadarniające. Nie wszystkie będą tak samowystarczalne jak chwasty, o niektóre trzeba będzie dbać bardzo i troszczyć się, a niektóre raz posadzone nie będą o sobie przypominać zbyt często. Najśmieszniejsze jest to, że najpopularniejsza roślina służąca zadarnianiu jest jednocześnie najbardziej praco i czasochłonną. Czas na sylwetki: 1) Życica trwała, kostrzewa czerwona, wiechlina łąkowa czyli … tzw. trawnik. Tak, nie ma chyba popularniejszych roślin stosowanych przy zadarnianiu niż trawy. O pielęgnacji trawnika nie będę się rozwodzić, bo jest to temat na osobny artykuł. Zastanawiam się tylko nad alternatywą, nad roślinami, które można spróbować trzymać tak nisko jak trawę i które by się rozkrzewiały pozostając żywo-zielonymi. I wiecie o czym pomyślałam? O krwawniku pospolitym. Mam za ogrodzeniem pas czegoś czego trawnikiem nikt by nie nazwał- wszystko to co rosło zanim się wprowadziliśmy- trochę traw, reszta to różnej maści chwasty. Całość jest regularnie koszona. Zauważyłam, że podczas upałów trawa tam przypomina kolorem siano, koniczyna też nie ma się za dobrze. Natomiast plamy krwawnika pozostają zielone i co najważniejsze mięciutkie w dotyku. Chodzi mi po głowie pomysł, aby spróbować na czystej ziemi założyć coś na kształt krwawnikowego trawnika. Materiału siewnego na okolicznych łąkach na pewno nie zabraknie. Jeśli na samym początku nie dopuści się do kiełkowania innych chwastów to jest spora szansa, że rozrośnięty krwawnik niczego już do siebie nie dopuści. Ponadto poza koszeniem nie będzie wymagał więcej zabiegów pielęgnacyjnych. Jeśli się zdecyduję to z pewnością zamieszczę fotorelację z przygotowania takiego alternatywnego „trawnika”. 2) Bluszcz pospolity Hedera helix Hedera helix L. Długowieczne pnącze, które jako jedyne zimozielone występuje naturalnie na terenie naszego kraju. Bluszcz płoży się po ziemi, ale kiedy natrafi na pionowy ,chropowaty element w postaci kamienia, muru czy drzewa wspina się po nim na wysokość do 25 metrów. Jest piękną, klasyczna rośliną, którą w dodatku łatwo pozyskać. Dobrze sobie radzi w miejscach półcienistych jak i całkowicie zacienionych. Przy odpowiedniej ilości wody w glebie może rosnąć i w pełnym słońcu. Nie sadzi się go jednak w takich miejscach zbyt często ze względu na niecałkowitą w naszym klimacie mrozoodporność. W miejscach słonecznych częściej przemarza. Najlepiej zimą radzą sobie te rośliny, które pełnią rolę dywanu jako, że często zimują pod pokrywą śniegu. Warto też w tym miejscu przypomnieć, że bluszcz jak i inne zimozielone należy przed nadejściem zimy solidnie podlewać. Bluszcz najlepiej rośnie w miejscach gdzie gleba jest wilgotna, próchnicza, wapienna. Są to rzecz jasna warunki dla niego idealne, ale po dobrym przyjęciu się potrafi się dostosować. Niemniej jednak najlepiej mu w ciemnych, wilgotnych lasach liściastych. W ogrodzie najbezpieczniejsza będzie dla niego północna ściana domu czy garażu. Pięknie się prezentuje oplatając pnie większych drzew. Często poruszana jest kwestia jego szkodliwości dla murów po których się wspina. Bluszcz posiada dwa rodzaje korzeni: standardowe, które pobierają składniki pokarmowe z gleby oraz przybyszowe, które pełnią rolę chwytników czy systemu czepnego. Te drugie odpowiedzialne są za utrzymanie pnącza przy ścianie. Jeśli elewacja została wykonana prawidłowo i nie ma w niej ubytków bluszcz nie powinien jej zaszkodzić. Jest wręcz przeciwnie, pnącza osłaniają mur przed nadmiarem wilgoci. W dodatku bluszcz posiada liście układające się dachówkowato co powoduje, że wody opadowe spływają po nich nie mocząc zupełnie muru. Sądzę, że nie bez powodu częstym widokiem jest kilkusetletnia budowla porośnięta szczelnie bluszczem. Inna sprawa, że dzisiaj stosuje się inne technologie w budownictwie niż sto, dwieście czy trzysta lat temu. Niestety nie wydają się być trwalsze a przemawia za nimi głównie cena więc różnie to może być. Osobiście posiadam bluszcz w trzech miejscach, ale ściana domu musi na niego jeszcze poczekać. Spękania w tynku to jest znak, że zanim posadzę łany bluszczy muszę się wstrzymać do remontu elewacji- przykro byłoby go potem zrywać. A bluszcz jest rzeczywiście taką rośliną, którą mogłabym mieć wszędzie. Tworzy magiczny klimat w ogrodzie. Jak każda lubiana roślina doczekał się również odmian ogrodowych różniących się miedzy sobą wielkością i kolorem liści, czasem również pokrojem. Także lubiący ciekawostki na pewno coś dla siebie znajdą. Najbardziej znane to : Hedera helix ’Goldheart’ o liściach w środku żółtych, wysokość mniejsza niż u gatunku – do 6 metrów Hedera helix ’Arborescens’ odmiana o pokroju krzaczastym, jej liście wyróżniają się też kształtem- są jajowate lub podłużniejajowate Hedera helix ’Profesor Seneta’ polska odmiana o liściach zielonych ale kremowo nakrapianych Hedera helix 'Profesor Seneta’ 3) Winobluszcze Pergola porośnięta dzikim winem W Polsce uprawiane są trzy gatunki winobluszczu: trójklapowy, pięciolistkowy oraz zaroślowy. Ten ostatni wydaje się być najmniej atrakcyjnym. Niby liście ma łudząco podobne do pięciolistkowego, ale chyba jednak ich zieleń nie jest tak ładna jak przy pięciolistkowym. Liście są też delikatnie szersze. Poza tym gatunek ten zupełnie nie posiada przylg. Jeśli chcemy go zastosować jako roślinę okrywową to nie robi nam to żadnej różnicy, ale aby piął się w górę potrzebuje konstrukcji przy której mógłby wykorzystać swoje wąsy. Może być to na przykład siatka ogrodzeniowa. Poza tym jest to gatunek łatwy w uprawie, nie ma większych wymagań względem gleby ani stanowiska. Jest też najbardziej mrozoodporny pośród wszystkich winobluszczy. Winobluszcz pięciolistkowy jest chyba najczęściej wybieranym gatunkiem. Doczekał się dzięki temu wielu interesujących odmian. Zasadniczo ta roślina wspina się także przy pomocy wąsów czepnych, ale posiada również przylgi. W zależności od odmiany są one lepiej lub gorzej rozwinięte. Jeśli planujemy posadzić go przy ścianie budynku najlepszą odmianą będzie ten sprzedawany jako odmiana murowa (murorum), który na końcach wąsów ma ładnie wykształcone przylgi. Jest to także roślina zdrowa, silnie rosnąca, a nie mająca przy tym większych wymagań. W pełni mrozoodporna. Może rosnąć i w słońcu i w cieniu, przy czym jak wszystkie winobluszcze na słonecznym stanowisku lepiej się wybarwia jesienią. Jest to zresztą chyba cecha przez którą stała się tak popularna. Barwny spektakl jaki funduje właśnie się rozpoczyna także polowanie z aparatem czas zacząć :) Jeśli interesują nas odmiany o barwnych liściach, warto wspomnieć o dwóch: STAR SHOWERS 'Monham’ o biało-zielonych liściach, którą pokazywałam wam w relacji z Wojsławic tutaj oraz odmiana 'Yellow Wall’, która w sezonie ma liście koloru zielonego, jednak na jego zakończenie uraczy nas nie szkarłatną czerwienią a kolorem… żółtym. Ostatnim gatunkiem jest winobluszcz trójklapowy, który najlepiej czepia się podpór, ścian i wszystkiego co napotka na swej drodze. Dobrze wykształcone przylgi potrafią nawet „przykleić się „do szyby. Ma też piękne liście- jak sama nazwa wskazuje-trójklapowe. Mi najbardziej podoba się sposób w jaki liście układają się na ścianie- dachówkowato. Niestety ma też swoje słabsze strony. Najważniejszą z nich jest niecałkowita mrozoodporność. O ile zachodniej Polski to nie dotyczy, o tyle w moich stronach (centrum) to już może mieć znaczenie. Poza tym roślina (powtarzam się) bez specjalnych wymagań. 4) Runianka japońska ( Pachysandra terminalis) Runianka japońska Runianka japońska to zimozielona krzewinka, która od dłuższego czasu gości w naszych ogrodach. Szkoda wielka, że kiedy pojawiła się u mnie nie potrafiłam się nią zająć tak, jak na to zasługiwała. Miałam odmianę o biało obrzeżonych liściach i to wszystko co wiedziałam na jej temat. Takie „umaszczenie” rośliny zwykle wskazuje na jej większe zapotrzebowanie na słońce, więc poszła na słoneczną rabatę. Nie znając nazwy ciężko było wyczuć czego potrzebowała. Patrząc na to z perspektywy czasu i tak jestem pełna podziwu ile na tej plaży wytrzymała. Ostatecznie to ja sama się jej pozbyłam. W słońcu i przy braku dostatecznej ilości wody w glebie nie tworzyła ładnego dywanu jak na zdjęciu powyżej. Była powyciągana, a liście przybierały kolor zażółconej zieleni. Rozłaziła się, ale nie tworząc gęstego kobierca dopuszczała do siebie chwasty, które ciężko było plewić. Sądząc, że to bylina, której udało się jakimś cudem przeżyć zimę w pełnej szacie, ścinałam ją wczesną wiosną do poziomu gruntu. Po takim zabiegu robiła się ładna, gęsta, ale wraz z nadejściem słonecznych, upalnych dni traciła na urodzie. W pewnym momencie miałam dość. Zrobiłam sadzonki, podarowałam sąsiadom a reszta poszła na kompost. Bardzo dzisiaj tego żałuję i chcę tę roślinę z powrotem. Może sąsiedzi nadal mają :) Naoglądałam się jej już dużo w różnych miejscach i wiem jedno: to roślina, która potrafi przetrwać w skrajnych warunkach, ale tylko zapewniając jej warunki najlepsze z możliwych warto ją w ogóle trzymać. Najlepiej rośnie w cieniu, ewentualnie półcieniu na glebie zasobnej w próchnicę. Co do ph jest bardziej tolerancyjna- nie lubi tylko gleb zasadowych oraz bardzo kwaśnych. To co jej najbardziej potrzebne to wilgoć. Nie lubi suszy, bo jak napisałam wcześniej: przetrwa, ale ozdobą nie będzie. Ponieważ częste wątpliwości przy jej uprawie dotyczą cięcia to ja przypomnę: wiem z własnego doświadczenia, że znosi je doskonale i ładnie dzięki temu zabiegowi się rozkrzewia. I jeszcze jedna ważna uwaga: jeśli ma rosnąć pod drzewami to raczej nie tymi, które mają rozległy, płytki system korzeniowy, bo będzie jej ciężko. Runianka 'Variegata’ 5) Konwalia majowa Konwalia majowa O ile runianka przybiera na popularności, o tyle konwalia chyba systematycznie ją traci. Jako, że imieniny obchodzę w maju i nie wyobrażam sobie mojego święta bez uroczego bukieciku z tych kwiatów tak nie pozbędę się nigdy sentymentu do tej rośliny. Jest swojska, pachnąca, trochę wiejska a trochę leśna. Mamy październik ,a więc dobry czas na posadzenie konwalii. Mimo, że występuje ona naturalnie na niemal całym obszarze naszego kraju, lepiej zostawić ją w spokoju (jest pod częściową ochroną) i popytać znajomych albo sąsiadów- na pewno znajdzie się ktoś, kto ją regularnie usuwa. A jest to całkiem prawdopodobne, bo niestety roślina może być ekspansywna. Rozrasta się za pomocą podziemnych kłączy i łatwo odradza się z pozostawionych w ziemi kawałków. Jeśli sadzimy taką zwyczajną konwalię jaką można spotkać w lasach, a nie odmianę ogrodową to możemy jej w łatwy sposób stworzyć warunki zbliżone do naturalnych. Musimy wziąć kosiarkę i przejechać się pod drzewami liściastymi- dęby co prawda zrzucą stare liście dopiero wczesną wiosną, ale już wiązy czy brzozy u mnie są żółciutkie i nieźle bałaganią. Do kosiarki podczepiamy oczywiście kosz. Tak rozdrobnione liście mieszamy z ziemią i konwalie będę rosły jak na drożdżach. Jeśli planujemy sadzić je dopiero wiosną to także zbierzmy sobie liście kosiarką. Takie rozdrobnione wystarczy na pryźmie przykryć warstwą ziemi a wiosną będzie to już całkiem fajne podłoże do tego typu roślin. Czeka nas jeszcze wybór stanowiska. Mamy tu do wyboru cień – piękne liście i półcień – lepsze kwitnienie. Sami musimy zdecydować. Jeśli zależy nam na zielonym dywanie to oczywiście wybieramy pierwszą opcję. Kwiaty będą ,tylko na pewno nie w takiej ilości jak przy widniejszym stanowisku. Jeśli zależy nam na kwiatach i sadzimy w półcieniu czy nawet słońcu to musimy liczyć się z tym, że liście bardzo szybko zaczną żółknąć, potem zasychać. Tak bardzo lubię zapach konwalii… 6) Jałowiec Jałowce płożące (najpewniej odmiana 'Golden Carpet’ albo 'Mother Lode’) Czas wrócić na Ziemię. Nie oszukujmy się, że często chcemy zadarnić kawałek ziemi nie po to, aby co chwilę chodzić ścinać kwiatostany przekwitłych bylin uważając aby ich przy okazji nie podeptać. Często wybieramy tę opcję ze względów praktycznych. Sadzimy wtedy rośliny okrywowe w miejscach do których jest trudny dostęp (skarpy) albo takich, w których trawnik nie dałby rady. Takimi miejscami są na pewno te znajdujące się w głębokim cieniu, zwłaszcza jeśli do tego dochodzą ścielące się gęsto i tuż pod powierzchnią ziemi korzenie. Ciężkie są też miejsca z przeciwległego bieguna- te, gdzie mamy piasek a nie ziemię i gdzie słońce praży od rana do wieczora. Wówczas mniej się napracujemy jeśli wybierzemy krzewy o pokroju płożącym. A, że Polacy pokochali iglaki to wybór jest ogromy- czasem nawet ciężko dostrzec różnicę między odmianami, ale skoro szkółkarze twierdzą, że odkryli coś nowego to dlaczego mam im nie wierzyć :) Sprawa z jałowcami wygląda prosto- trzeba im zapewnić słońce i wybitnie przepuszczalną glebę. A, że piachy zazwyczaj są kwaśne to tym lepiej dla jałowców. W odmianach możemy przebierać ile nam się podoba- wybór jest ogromny. Jako, że interesują nas odmiany płożące, wybieramy te niskie- do maksymalnie trzydziestu centymetrów wysokości. Najniższe ścielą się tuż przy ziemi. Mimo to, nawet te najniższe potrafią rozrosnąć się do dwóch metrów na szerokość. Warto zwracać na tę informację uwagę przy kupnie, aby móc prawidłowo dobrać rozstawę. Nie będę tu wklejała zdjęć poszczególnych odmian, bo to chyba nie miałoby większego sensu (za dużo tego). Wymienię tylko kilka: Jałowiec płożący 'Glacier’ – srebrzysto- niebieskie zabarwienie, do 10cm wys. i ok 1,5 szer. Jałowiec płożący 'Icee Blue’- także niebieskie zabarwienie przybierające zimą jeszcze bardziej sinego nalotu, do 10 cm wys. i 1m. szer. Jałowiec płożący 'Wiltonii’ – często spotykana odmiana, bardzo wdzięczna, bardzo niska (10 cm. wys.), na większej powierzchni gdzie posadzono więcej roślin tworzy równą niebieskozieloną plamę. Rośnie intensywnie wszerz ( 2,5 m) Jałowiec pospolity 'Green Carpet’ zielony, niski Jałowiec płożący 'Golden Carpet’ igły żółte, baaardzo popularny … Nie nadaję się chyba do takiego wypisywania odmian- od tego są katalogi. 7) Irga Irga porastająca skarpę w jesiennej szacie Skoro już jesteśmy przy temacie łatwych w uprawie roślin to nieładnie byłoby pominąć te czerwone teraz od owoców krzewy. Jako rośliny okrywowe możemy zastosować albo irgi rosnące typowo horyzontalnie, gdzie pędy pełzają po ziemi ukorzeniając się przy okazji albo te o pokroju „pajączków”. Pierwsze z nich to na pewno irgi Dammera . Są one zdolne w krótkim czasie utworzyć zwarty, zielony dywan po którym zresztą można spacerować jeśli roślina akurat nie owocuje. Mam je u siebie i po pierwszej zimie byłam mile zaskoczona, że zimozielone liście są w doskonałej kondycji przez cały okrągły rok. Zdarzało się, że gdzieniegdzie coś przemarzło. Zazwyczaj biorę sekator i wycinam to co zbrzydło, bo mnie ręce świerzbią, ale kiedy z tą czynnością się nieco spóźniłam któregoś roku to okazało się, że nie przemarzły całe gałązki a jedynie liście na nich. Ze zmarzniętych moim zdaniem pędów zaczęły spoglądać świeże listki zastępując te, które zimą nie wytrzymały. Roślina pełznie po ziemi trzymając się nisko. Pędy szybciutko się ukorzeniają i irga wędruje dalej. Toleruje wszystkie typy gleb i każdą wystawę. Same plusy. Pisząc o pajączkach myślałam o irgach typu szwedzka 'Skogholm’ czy drobniutka (Cotoneaster perpusillus). Tego typu irgi (gatunków i odmian o takim pokroju jest więcej) mają łukowato wygięte gałązki. Zwłaszcza u irgi drobniutkiej jest to bardzo widoczne i symetryczne. Bez względu na to jaki gatunek i odmianę wybierzemy pamiętajmy, że irga cięcia się nie boi. Nie wiem niestety jak stare krzewy zareagowałyby na radykalne odmłodzenie, ale może od was się dowiem? Jeśli jeszcze nie macie, to proponuję sprawić sobie te krzewy ze względu na owoce. A pisząc owoce mam na myśli ptaki. Całe stada przylatują co rano, żeby zjeść swoje śniadanie w czasie kiedy ja spijam pierwszą kawkę na tarasie. Już się przyzwyczaiły i nie są tak płochliwe jak wcześniej. Zastanawiam się czy wiedzą co rośnie kilkanaście metrów dalej. Dopiero będą miały wyżerkę jak mój irgowy żywopłot podrośnie ;) 8)Barwinek Barwinek pospolity Barwinek- zimozielona zadarniająca krzewinka o wszechstronnym zastosowaniu. Można go sadzić zarówno w słońcu jak i w cieniu. Odmiany o liściach wybarwionych na biało potrzebują trochę więcej światła. Barwinek jest bardzo wdzięczny dopóki nie pójdzie za daleko. Z początku wydaje się, że rośnie wolno, ale to tylko złudzenie. Kolejne pełzające po ziemi pędy ukorzeniają się i nagle barwinka robi się trochę dużo. Muszę przyznać ,że bardzo go lubię, ale dosyć ciężko jest nad nim zapanować. Zdecydowanie lepiej od razu poświęcić dla niego większą powierzchnię, a nie wtykać gdzieś, gdzie akurat mamy lukę i potrzebujemy niskiej rośliny. Barwinek się w tej roli nie sprawdzi. Może za to z powodzeniem pełnić funkcję podszytu dla drzew i krzewów. Przycinany to obrzeża znosi to z godnością. Kolejne wyrastające pędy zaczynają nachodzić na siebie i z czasem powstaje całkiem grubiutki dywanik. Należy tylko uważać na to co się dzieje wcześniej. Jak napisałam, z początku rośnie on dosyć wolno. A, że pędy cienkie i długie to powstaje między nimi sporo miejsca dla niechcianych gości. Glebę najlepiej od razu wy ściółkować korą albo torfem, w żadnym razie nie kładźcie włókniny, bo barwinek nie spełni swojej funkcji. Wymagania barwinek ma, ale ich niespełnienie nie spowoduje, że zginie. Najszybciej się rozrośnie kiedy dostanie od nas żyzną, próchniczą glebę. Zauważyłam też, że baaardzo lubi podlewanie. Jeśli przy jego uprawie się nie przyłożymy to on od tego nie zbrzydnie- jedyne co się wtedy dzieje to to, że zdecydowanie wolniej się rozrasta. Osobiście bardzo lubię liście barwinków- błyszczące, skórzaste , zawsze zielone. Niemniej jednak wielu ludzi sadzi go ze względu na kwiaty, a te mogą być białe albo fioletowe oraz wszystko co pomiędzy tymi kolorami (czyli niewiele). Są też odmiany podpadające powiedzmy pod kolor różowy ( jest to taki róż, któremu bliżej do purpury). W wielu odmianach występują dwubarwne liście, najczęściej jasno obrzeżone. Taka cecha pozwala ładnie rozświetlić cienisty zakątek pod drzewami. 9) Trzmielina Fortune’a Trzmielina Fortune’a 'Emerald Gaiety’ Zastosowanie tej trzmieliny jest niemal identyczne jak w przypadku barwinka. Różnica polega na tym, że jest to krzew. Bardzo niski i pełzający to na boki to w górę (jeśli zajdzie taka możliwość), ale krzew. Co za tym idzie, jej pędy drewnieją. Jest to roślina niezwykle elegancka. Szczelnie pokrywa powierzchnię ziemi tworząc zwarte kobierce. Ładnie znosi cięcie, które pozwala z niej formować także regularne, niskie obwódki. Bardzo wdzięczna i atrakcyjna przez cały rok dzięki zimozielonym liściom. W sprzedaży dominują odmiany o pstrych liściach co oznacza, że rosnąc w cieniu nie będzie tak ładnie wybarwiona jak w słońcu. Należy się z tym liczyć. Jeśli chcemy aby była piękna dajmy przed sadzeniem solidną dawkę kompostu i nie omijajmy jej w czasie podlewania, zwłaszcza jeśli jest regularnie przycinana- musi przecież mieć siły, żeby się zagęszczać. Jeśli cięta nie jest to po dobrym przyjęciu się już da sobie radę bez specjalnej opieki. Pantofelki żyją w wodach słodkich, takich jak stawy, jeziora i kałuże. Są one drapieżnikami polującymi m.in. na bakterie, które trawią w wodniczkach pokarmowych. Do usuwania nadmiaru wody służą im wodniczki tętniące. Pantofelki mają dwa jądra komórkowe oraz liczne rzęski, które umożliwiają im poruszanie się. Rozmnażają

Woda tak samo jak i powietrze jest bardzo ważna w życiu na ona ok. 75% całej powierzchni znajduje się w zasolonych morzach i oceanach, bo aż 97%,2% występuje jako lodowce i lądolody, a pozostałość stanowi woda w stawach, jeziorach, rzekach, stawach oraz wodach Ziemi woda występuje w trzech stanach skupienia:ciekłym: stałym np. lodowce, gazowym wodna, wszystko zależyod warunków pogody. Woda potrzebna jest do zycia wszystkim...Przydatność 75% Znaczenie wody i powietrza w życiu na w nowym oknie Autor: Znaczenie wody w życiu na Ziemi Woda pokrywa ponad ¾ powierzchni Ziemi. Większość wody, tj. około 97% znajduje się w zasolonych morzach i oceanach, 2% występuje w postaci lodowców i lądolodów, a tylko niecałe 1% stanowi woda znajdująca się w jeziorach, stawach, rzekach, strumieniach oraz wodach podziemnych. Ponadto w niewielkich ilościach –zależnych od pogody- woda występuje jako para wodna w atmosferze ziemskiej. Tak wiec na Ziemi woda występuje w trzech...Przydatność 70% Wodaotworz w nowym oknie Autor: iwonica24 Dodano: 2007-07-08Woda Woda -wchodzi w skład organizmów -pełni funkcję środowiska życia -umożliwia przemianę materii -jest składnikiem pożywienia Woda z chemicznego punktu widzenia Woda jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych substancji w przyrodzie. Oceany, morza, jeziora i rzeki zajmują prawie 3/4 powierzchni kuli ziemskiej. Astrofizycy odkryli nawet obłoki wodne nawet w przestrzeniach kosmicznych. Masy wód oceanów i mórz stanowią pewien rodzaj regulatora klimatu powodując stopniowe i...Przydatność 65% Znaczenie wody w gospodarce w nowym oknie Autor: ZNACZENIE WODY W GOSPODARCE CZŁOWIEKA Człowiek bez jedzenia może przeżyć ponad miesiąc, jednak bez wody można przeżyć tylko kilka dni. Zasoby wodne na naszej planecie wystarczyłyby na zaspokojenie naszych potrzeb. Niedobory wody powodują niskie plony, przez, które panuje głód. Wodę wykorzystujemy na dwa sposoby. Pierwszy to ten, kiedy czerpiemy wodę ze zbiorników. Do drugiego sposobu należy transport wodny, rekreacja i elektrownie wodne. W krajach uprzemysłowionych przemysł i energetyka...Przydatność 60% Znaczenie wody dla życia na w nowym oknie Autor: alikusia 1. Woda - ( H2O) jest to związek chemiczny wodoru z tlenem najpowszechniej występujący na naszej planecie. Właściwości wody: ? bezbarwna ? bezwonna ? bez smaku ? w przyrodzie występuje w trzech stanach skupienia: ciekły - woda (wody powierzchniowe) stały - lód (lodowce, śnieg) gazowy - para wodna( w atmosferze) Woda - po co jest nam potrzebna? Bez wody nigdy nie powstałoby życie. Istnienie ekosystemu na ziemi zawdzięczamy przede wszystkim wodzie. Rośliny, zwierzęta, ludzie...

Małże wód słodkich. admin 5 maja 2022. Małże (Bivalvia) to mięczaki zasiedlające środowiska wodne. Większość jest zwierzętami morskimi, niektóre można spotkać w wodach słodkich. Małże z naszych wód dzielą się na trzy rodziny: Unionidae, Dreissenidae oraz Sphaeridae. Do rodziny skójkowatych (Unionidae) należy 6 gatunków
Stanowiska słoneczne w ogrodzie, często charakteryzujące się mało urodzajną glebą, wbrew pozorom można pięknie zagospodarować. Wystarczy wybrać odmiany bylin, dla których nawet trudne podłoże i silne nasłonecznienie to optymalne warunki do rozwoju. Byliny mają wiele zalet. Nie muszą być dosiewane każdej wiosny, dzięki swojej różnorodności znajdują szerokie zastosowanie na rabatach, skalniakach, trawnikach czy przy oczkach wodnych, a ponadto część z nich doskonale aklimatyzuje się na stanowiskach słonecznych − nie tylko tam, gdzie ziemia jest bardzo urodzajna, lecz także tam, gdzie jest piaszczysta, sucha i uboga. Byliny na stanowiska słoneczne, wilgotne i żyzne Silne nasłonecznienie nie musi zawsze iść w parze z suchą glebą o niskiej jakości. Zanim więc wybierzemy byliny, sprawdźmy, z jaką ziemią mamy do czynienia. Jeśli jest ona wilgotna i urodzajna, warto wybrać rośliny, które lubią i silne słońce, i zasobne podłoże, np.: - agapanty - niektóre astry ( nowoangielskie, nowobelgijskie) - jaskry ostre - jeżówki purpurowe - kosaćce - lilie - mieczyki ogrodowe - ostróżki ogrodowe - pelargonie rabatowe - pełniki europejskie - peonie - szafirki armeńskie - tulipany Byliny na stanowiska słoneczne i suche Spośród bylin z łatwością można wybrać takie odmiany, które nadają się na stanowiska słoneczne i nie mają dużych wymagań wobec gleby. Jeżeli poszukujemy roślin idealnych do miejsc nasłonecznionych i suchych (np. na skalniaki), możemy wybrać - akanty - dzwonki (gatunki skalne) - gipsówki - mikołajki płaskolistne - przetaczniki armeńskie - rojniki - rozchodniki - rogownice kutnerowate - sasanki - smagliczki skalne - zawciągi nadmorskie I na słońce, i do cienia Wiele bylin to rośliny uniwersalne, nadające się na różne stanowiska. Byliny takie jak np. orliki, niektóre funkie ( Hosta lancifolia, Hosta hybrida), kocimiętki, pysznogłówki, rdesty, pewne odmiany żurawek możemy śmiało wybierać nawet wtedy, gdy trudno jest nam jednoznacznie stwierdzić, czy stanowisko, które zamierzamy obsadzić, kwalifikuje się jako miejsce słoneczne, czy może już jako półcień. Rośliny o cechach uniwersalnych mają mniejsze wymagania w zakresie stopnia nasłonecznienia, mogą prawidłowo rozwijać się w niemal każdym miejscu w ogrodzie, a przy tym spełniają funkcje dekoracyjne tak samo dobrze, jak inne byliny o bardziej skonkretyzowanych wymaganiach. Pielęgnacja rabat bylinowych na stanowiskach słonecznych Choć odmiany bylin polecane na stanowiska słoneczne są zazwyczaj łatwe w uprawie, należy pamiętać o ich pielęgnacji. Przede wszystkim powinniśmy regularnie oglądać rośliny, żeby w porę dostrzec objawy ewentualnej choroby i nie dopuścić do jej rozprzestrzeniania. Ponadto warto na bieżąco wycinać przekwitłe kwiaty. Istotną kwestią jest także podlewanie. Każda odmiana charakteryzuje się nieco innym zapotrzebowaniem na wodę, jednak nawet byliny lubiące suche podłoże powinny być podlewane w czasie upałów. Warto wiedzieć! Dobrą metodą nawadniania roślin na rabatach jest podlewanie automatyczne, polegające na dostarczaniu wody bezpośrednio do korzeni. Dzięki temu można uniknąć parowania oraz uchronić rośliny przed szokiem termicznym, który powoduje deformację kwiatów i powstawanie na nich plam. System służący do podlewania automatycznego nie ujmuje rabatom walorów estetycznych. Składa się z rurek, które można dyskretnie zamontować pomiędzy kwiatami i lekko przysypać ziemią. Kliknij tutaj, 👆 aby dostać odpowiedź na pytanie ️ żyją na lądzie oraz w zbiornikach wód słodkich i słonych. okrytonasienna czy nagonasienne? pomóżcie pliss jaszuzia22 jaszuzia22

Rośliny są bardzo ważnym elementem każdego zbiornika wodnego, wchodzą w skład systemu ekologicznego i stanowią konkurencje dla glonów które pobierają niezbędne roślinom składniki pokarmowe – zwiększając ilość roślin w zbiorniku zmniejszymy ryzyko powstawania glonów. Dlaczego rośliny wodne są tak ważne w oczku wodnym i stawie? Rośliny wytwarzają tlen pobierając w zamian dwutlenek węgla wydalany przez ryby, pochłaniają azotany, amony, fosforany i związki metali ciężkich (więcej o parametrach wody tutaj). Dzięki roślinom pływającym, a właściwie ich liściom np: lilia wodna (Nymphaea alba L.) zmniejszamy powierzchnie nasłonecznienia naszego stawu kąpielowego. Ta cecha odgrywa dużą role przy walce z glonami które wykorzystują światło do swojego rozwoju. Zaleca się posadzenie około 5 roślin na 1m2 zbiornika z uwzględnieniem stref występujących w oczkach wodnych czy też stawie kąpielowym. Przykłady: Rośliny dotleniające – Wywłócznik (Myriophyllum sp.) – moczarka kanadyjska (Elodea canadensis) – Rdestnica (Potamogeton) – Tojeść rozesłana (Lysimachia nummularia) Rośliny pływające – Hiacynt płuwający (Eichornia crassipes) – Rzęsa Lemna sp. – Azolla karolińska (Azolla caroliniana) – Kotewka orzech wodny(Trapa natans) – Limnobium gąbczaste ( Limnobium spongia) – Wgłębka wodna (Riccia fluitans) Rośliny oczyszczające – Jeżogłówka Gałęziasta (Sparganium erectum) – Kosaciec Żółty (Iris pseudacorus L.) – Mięta wodna (Mentha aquatica L.) – Moczarka Kanadyjska (Elodea canadensis) – Oczeret biały (Scirpetum lacustris) – Rdestnica kędzierzawa (Potamogeton crispus L.) – Rogatek sztywny (Ceratophyllum demersum L.) – Wywłócznik wodny (Myriophyllum L.) Rośliny przybrzeżne – Fiołek Błotny (Viola palustris) – Hibiskus Błotny (Hibiscus palustris) – Jaskier wodny (Ranunculus lingua) – Kaczeniec w odmianach (Caltha palustris) – Kosaciec w odmianach (Iris) – Narecznica Błotna (Thelypteris palustris) – Niezapominajka błotna w odmianach (Myosotis palustris) – Pałka w odmianach (Typha) – Ponikło Błotne (Eleocharis palustris) – Ponikło igłowate (Eleocharis Acicularis) – Rozpław w odmianach (Pontederia) Pora sadzenia roślin w oczkach wodnych i stawach kąpielowych. Najlepszą porą do sadzenia roślin w zbiornikach wodnych przypada na wiosnę, przełom kwietnia i maja. Wymaga się aby woda miała minimum 10 stopni, a dla niektórych roślin nawet większa. W sklepach ogrodniczych jest wtedy największy wybór roślin przeznaczonych do stawów kąpielowych i oczek wodnych. Sadzonki sprzedawane są w pojemnikach dzięki którym ich system korzeniowy nie jest zniszczony, a ryzyko nieprzyjęcia się roślin jest minimalne. Podłoże Zanim wykonamy mieszankę dla naszych roślin należy wybrać odpowiedni pojemnik w którym posadzimy nasze rośliny. W momencie powstawania zbiornika możemy wykonać półki na których posadzimy rośliny. W innym przypadku zaleca się kosze plastikowe przez które korzenie swobodnie będą mogły przenikać i czerpać składniki pokarmowe znajdujące się na dnie zbiornika. Pojemniki dostępne są w różnym kształcie i wielkości co znacznie ułatwi nam wybór. Kosze jednak nie nadają się dla wszystkich roślin. Problem pojawia się w przypadku roślin bardzo ekspansywnych które przerosną doniczkę i w bardzo szybkim tempie zwiększą swoją masę w naszym zbiorniku. Do takich roślin możemy zaliczyć np. Trzcinę pospolitą (Phragmites australis), Pałkę wodną (Typha L.). W tym przypadku zaleca się pojemniki o zabudowanych ściankach tak aby korzenie nie wydostały się na zewnątrz. Materiałem który wyłożymy nasze kosze może być juta lub geowłóknina, która zabezpiecza przed wydostawaniem się podłoża do zbiornika wodnego. Kolejnym etapem jest wybór podłoża a właściwie mieszanki minerałów w których posadzimy nasze sadzonki. Mieszankę możemy kupić w sklepie lub wykonać ją samemu. Pamiętajmy tylko aby nasza mieszanka w miarę możliwości nie była żyzna i zawierała jak najmniej składników organicznych. Podłoże zasobne w składniki pokarmowe może poważnie zaszkodzić i zachwiać równowagę w naszym oczku wodnym czy też stawie kąpielowym przyczyniając się do wzrostu ilości glonów. Masz pytania? zadzwoń do nas: 505297175

Więcej jest wód słonych ponieważ zawierają 97% a słodkie 3% Więcej jest wody powierzchniowe ponieważ zawierają 0.7% a podziemne 0.3% Więcej jest mórz+oceany , a lodowce mają ok.3%

Przedstawiamy nasz wybór dziesięciu (…a właściwie dwudziestu) podstawowych roślin wodnych. Podstawowe czy najważniejsze dla każdego może oznaczać coś innego. Wybraliśmy bezsprzeczne klasyki kojarzone z ogrodami wodnymi i ważne przyrodniczo. W dużej mierze to rośliny symbole. Razem niekonicznie stanowią komplet roślin do wykorzystania w oczku wodnym, bo np. trzcina czy manna mielec okazują się na ogół zbyt ekspansywne w ogrodowej sadzawce, mogą za to być podstawą w basenach kąpielowych czy ogrodach deszczowych. 1. Lilia wodna – grzybień – (Nymphaea) Grzybień, lilia wodna, nenufar – symbol rośliny wodnej jako takiej. Przyciąga urokiem pięknych, dużych kwiatów i błyszczących liści unoszących się spokojnie na wodzie. W naturze spotkamy grzybienie o białych kwiatach, współczesne ogrodnictwo oferuje także odmiany czerwone, różowe, żółte, pomarańczowe i fioletowe („niebieskie”). Korzenie grzybieni znajdują się w dnie zbiornika wodnego, liście i kwiaty unoszą się na powierzchni wody. 2. Kosaciec żółty (Iris pseudacorus) Kosaciec żółty doskonale czuje się zarówno w wodzie jak i w miejscu okresowo podsychającym. Jest doskonałym wyborem do ogrodu deszczowego – dobrze znosi nawet znaczne wahania poziomu wody. Może być sadzony w miejscach bardzo nasłonecznionych, ale dobrze zniesie też cień (choć na ocienionym stanowisku będzie słabiej kwitł). Najpiękniej wygląda gdy kwitnie – w maju i czerwcu. 3. Trzcina (Phragmites) Trzcina pospolita to roślina nie do przecenienia w rekultywacji terenów podmokłych, umacnianiu brzegów (także tam, gdzie występuje falowanie wody) i oczyszczalnictwie. Jej właściwości – silny i szybki wzrost kosztem zawartych w wodzie/glebie biogenów, robią z niej roślinę numer jeden w przydomowych i przemysłowych oczyszczalniach ścieków. 4. Krwawnica (Lythrum salicaria) Piękne, wyraziste, okazałe, widoczne z daleka kwiaty. Krwawnica to roślina bardzo dekoracyjna i niezwykle uniwersalna: doskonała do obsadzania wilgotnych brzegów zbiornika w dużych, jednogatunkowych kępach, jako pojedynczy akcent na naturalistycznych łąkach lub pływających wyspach. Chętnie sadzona w ogrodach deszczowych – jest dość odporna na zmienne warunki, a w okresie kwitnienia nie ma sobie równych. 5. Manna mielec (Glyceria) Intensywnie rozrastająca się (nawet ekspansywna) trawa występująca powszechnie w miejscach mokrych i podmokłych, okresowo zalewanych, na brzegach stawów, jezior i rzek (dobrze znosi wody płynące). Szczególnie chętnie występuje tam, gdzie podłoże jest zasobne. Rozrasta się szybko tworząc monokulturę. Można ją uznać za niemal zimozieloną, wśród roślin wodnych ma na pewno najdłuższy okres wegetacyjny. 6. Kaczeniec (Caltha palustris) Jaskrawożółte kwiaty kaczeńca na podmokłych łąkach, w rowach i na brzegach strumieni to niechybna oznaka nadchodzącej wiosny. Są źródłem nektaru dla pierwszych „pozimowych” pszczół. Kaczeniec rośnie w kępach, osiąga wzrost od 15 do 60 cm – w zależności od siedliska. 7. Strzałka (Sagittaria) Strzałka to jedna z niewielu roślin, którą można sadzić w dość głębokiej wodzie (około pół metra), i której liście będą znacznie wyrastały ponad powierzchnię. Tworzy gęste łany świeżej zieleni i jej główną ozdobą są strzałkowate liście; drobne, białe kwiaty są raczej niepozorne. Całkowicie mrozoodporna. Wymaga zasobnego podłoża – nie rośnie na stanowiskach ubogich. 8. Przęstka (Hippuris vulgaris) Przyzwoita sadzawka bez przęstki się nie obejdzie. Dzięki podwodnym pędom tlen produkowany przez przęstkę w procesie fotosyntezy uwalniany jest wprost do wody, pędy wyrastające nad wodę tworzą las miniaturowych choinek. Należy ją sadzić w wodzie o głębokości do pół metra. 9. Tatarak (Acorus calamus) Pospolity w całej Polsce komponent szuwaru nazwanego tatarakowym. Dobrze rośnie w podłożu piaszczystym i mulistym, szczególnie z dużą zawartością fosforu i azotu – jako dobry konsument biogenów często sadzony w biologicznych oczyszczalniach ścieków. Jego kłącza tworzą z czasem zwartą darń, dzięki czemu wykorzystywany jest do umacniania brzegów. 10. Pistia (Pistia) Pistia, „sałata wodna”, topian – niezwykła tropikalna roślina pływająca. Robi na całym świecie zawrotną karierę jako naturalna oczyszczalnia ścieków – jej zdolności pobierania azotu z wody nie przebije żadna inna roślina. Jej korzenie pobierają związki pokarmowe wprost z wody wyjaławiając ją w ten sposób i znacznie obniżając populację glonów. …kolejne 10 świetnych roślin wodnych, które niestety nie dostały się do pierwszej dziesiątki 11. Rozpław sercowaty niebieskiPontederia cordata „Blue” Niebieski kolor kwiatów pontederii powoduje, że jest niezmiernie atrakcyjną rośliną wodną. Ma błyszczące, ciemnozielone, gładkie liście. Należy do niezbyt licznej grupy wysokich roślin wynurzonych, które możemy sadzić w dość głębokiej wodzie (nawet do 40 cm). 12. Rogatek sztywnyCeratophyllum demersum Rogatek to roślina o wielu zastosowaniach w sadzawce: zwalcza glony konkurując z nimi o związki odżywcze rozpuszczone w wodzie, a także wydziela substancje nietolerowane przez glony. 13. GrążelNuphar lutea Z powodu swoich rozmiarów grążel nadaje się do dużych stawów, najlepiej z mulistym dnem, gdzie będzie mógł rozprzestrzenić się swobodnie na kilku metrach kwadratowych. Posadzony w strumieniu lub miejscu, gdzie występuje ruch wody, nie wykształci liści na powierzchni i pozostanie rośliną podwodną. 14. Pałka wodnaTypha Obecnie głównym powodem, dla którego zainteresowanie pałką wodną jest tak duże, są jej szczególne zdolności fitoremediacyjne – przy pomocy pałki wodnej „leczy się” skażone środowisko naturalne, obsadza się nią biologiczne oczyszczalnie ścieków. Pałka wodna wyłapuje ze skażonych wód pestycydy. 15. Czermień błotnaCalla palustris Jest to roślina rzeczywiście bardzo elegancka – biały kwiat w formie spaty (po przekwitnięciu pojawi się w jego miejsce kolba z czerwonymi jagodami), błyszczące, ciemnozielone liście. 16. WełniankaEriophorum Wełnianki to rośliny zupełnie niepozorne, wyglądające niemalże jak najzwyklejsza trawa dopóki nie zakwitną. Rosną na bagnach i gdy masowo kwitną białą bawełną, bagno wygląda jakby ktoś poprzyczepiał do źdźbeł trawy małe kłębuszki waty. 17. Mięta wodnaMentha aquatica Roślina wodna do każdego rodzaju zbiornika. Niezwykle tolerancyjna na warunki, w jakich przychodzi jej rosnąć: może być rośliną wręcz podwodną lub rosnąć na stanowisku zaledwie wilgotnym. Rośnie szybko – doskonała do nowo zakładanych oczek wodnych. 18. Oczeret jeziornyScirpus lacustris Występuje w żyznych zbiornikach wód stojących lub wolno płynących. Tworzy zwarte monokultury. Rośnie zazwyczaj w wodach płytkich, jednak zadomowiony i na idealnym stanowisku może sięgać nawet 1,5-2m pod wodą. 19. Łączeń baldaszkowatyButomus umbellatus W naturze porasta słoneczne brzegi rzek i rowów (należy wybrać się nad Wartę lub na Żuławy w okresie jej kwitnienia!) tworząc gęste zarośla świeżozielonych liści, nad którymi górują duże, baldachowate, różowe kwiaty. 20. Wiązówka błotnaFillipendula ulmaria W naturze najczęściej można ją spotkać na podmokłych łąkach (jej angielska nazwa to „Queen of the Meadow” – „królowa łąki”). Drobne kremowe kwiaty zebrane w bogate, złożone wiechy przyciągają gromady owadów. Uwielbiana jest przez nie dla pyłku, nie nektaru. + zobacz też… Nawigacja wpisu

Podstawą jeśli chodzi o ochronę wód powinno być przede wszystkim racjonalne ich wykorzystanie, co oznacza, że należy: •ograniczyć zanieczyszczenia, czyli ograniczyć stosowanie środków chemicznych, nie dopuszczać do skażenia wód powierzchniowych i gruntowych zwłaszcza (litr zużytego oleju silnikowego może skazić nawet 1 mln

Przedstawiamy poradnik w pigułce: jakie są zasady sadzenia roślin wodnych oraz czym powinien charakteryzować się zbiornik wodny, który będzie nimi obsadzany. Zasady sadzenia roślin wodnych:o czym powinniśmy pamiętać? Rośliny wodne należy sadzić do ażurowych koszyków wyłożonych wyściółką z juty. (od wczesnej wiosny do jesieni). Podłoże powinno składać się z mieszanki gliny i piasku (1:2). Wszystkie rośliny wodne w zbiorniku nie powinny zajmować więcej niż 2/3 lustra wody. Aby poprawić warunki siedliskowe roślin wodnych można wykorzystać kieszonki jutowe lub z włókna kokosowego, a także postumenty do umieszczenia roślin na odpowiedniej głębokości. Należy unikać podłoży organicznych, gdyż powodują nadmierny rozwój życia biologicznego i mętnienia wody. Oczko wodne z roślinami wodnymi:jak odpowiednio dobrać rośliny? Do obsadzenia oczka należy odpowiednio dobrać rośliny. Powinniśmy wytypować kilka gatunków zarówno do obszarów podwodnych jak i przybrzeżnych. Roślin podwodnych nie powinno być więcej niż 1/3 ogólnej powierzchni roślin w zbiorniku. Większość roślin wodnych jest światłolubna – nie zakładaj oczka wodnego w cieniu drzew. Przez nadmiar światła słonecznego w oczkach wodnych często namnażają się duże ilości glonó, ale nie obawiaj się – rośliny wodne ograniczają ich rozwój oraz naturalnie wzbogacają wodę w tlen. Tekst: Redakcja zdjęcie tytułowe: Silvia & Frank/Pixabay Dzięki fotosyntezie węgiel wchodzi do obiegu materii w przyrodzie i umożliwia rozwój (rozrastanie się) roślin. Związki wytwarzane w procesie fotosyntezy są jedynym źródłem powstawania biomasy, stanowią więc pierwsze ogniwo w naszym łańcuchu pokarmowym. Gdyby nie było fotosyntezy, życie na ziemi przestało by istnieć. Jakie rośliny przeprowadzają fotosyntezę? Typ

Pisałem ten artykuł z myślą by przyblirzyć niektórym broblem który od wieków dręczy akwarystów. Powstał na bazie mojej wiedzy zdobytych doświadczeń i oczywiście pomocą był internet Życzę miłego czytania ;) Glony (Algae) – organizmy samożywne. Ciało nazywane plechą, ponieważ nie mają wykształconej tkanki, choć niektóre mają skomplikowana budowę. Niektóre maja budowę jednokomórkowa, wielokomórkową i kolonijną. Podstawowym barwnikiem fotosyntetyzującym jest chlorofil - podobnie jak u roślin. Zawierają także inne barwniki: fikobiliny (niebieska fikocyjanina i czerwona fikoerytryna występujące u krasnorostów i sinic), karoten, żółte ksantofile. Dzięki nim glony mają różne zabarwienie. Pozwala to im przystosować się do różnych warunków oświetleniowych. Zielenice (Chlorophyta) – grupa roślin jedno i wielokomórkowych licząca około 11000 gatunków. Większość zamieszkuje wody słodkie, ale spotyka się je i w wodach słonych. Polską nazwę zawdzięczają chlorofilowi, który dominuje i daje im barwę zieloną. Zielony nalot osadza się na liściach roślin, dekoracjach, szybach akwarium. Przytwierdzając się do liści utrudniają roślinom przeprowadzanie fotosyntezy w skrajnych przypadkach do zgnicia rośliny. Powstają w jasno oświetlonych zbiornikach gdzie występuje nadmiar fosforanów lub azotanów. Zjadane są przez krewetki amano, kosiarki (Crossocheilus siamensis), ślimaki. Z szyb usuwa się je skrobakiem lub szorstką gąbką, z liści schodzą bardzo ciężko, dlatego odcina się całe liście. Nitki porastających rośliny, elementy dekoracyjne i szyby akwarium. Zjadane są przez krewetki amano, kosiarki (Crossocheilus siamensis) oraz większość piękniczkowatych. Usuwa się je nawijając na patyczek, zarazem zmniejszając ilości światła, posadzenie roślin szybko rosnących np. Cabomba caroliniana, Egeria densa Planch, różne gatunki Hygrophili i nawożenie dwutlenkiem węgla. Zakwit wody to unoszące się zielenic w toni wody powodują zielone zabarwienie jej. Najczęściej powstają przy świeżo założonym akwarium z intensywnym oświetleniem i nadmierną ilością substancji odżywczych. Zaciemnienie akwarium i obfite podmiany powinny pomóc w ich zwalczeniu. Okrzemki (Bacillariophyceae, Diatomae) – glony brunatne występują w wodach słodkich i słonych jako ciemno brązowy, matowy nalot, są szorstkie w dotyku.. Otoczone krzemionkową skorupką. Silnie przyklejają się do powierzchni. Tworzą przetrwalniki w razie gdybyśmy chcieli wytępić je chemią, a po staniu niesprzyjających warunków mnożą się bardzo szybko. Niektóre unoszą się w toni wody a inne osadzają się na roślinach blokując im dopływ światła, co może spowodować gnicie rośliny. Zasiedlają także elementach dekoracji ścianach akwarium. Powodem powstawania jest nadmiar krzemu (Si), zbyt mała ilość światła lub zbyt duża o nie odpowiedniej barwie (zbyt duża ilość barwy czerwonej) oraz azotanów. Wpływ ma także pH , które przekracza 7,5. Okrzemki zjadane są przez kosiarki (Crossocheilus siamensis) i Otoski (Otocinclus). Ustępują po zwiększeniu ilości światła i dobraniu odpowiedniej jej barwy. Krasnorosty (Rhodophyta) - glony pędzelkowate mają postać charakterystycznych tworów przypominających pędzelek o ciemnej barwie, choć często przybierają kolor czerwony, szary, niebieski, fioletowy, czarny, brunatny. Porastają liście roślin, dekoracje, szyby akwarium. Zaatakowane glonami liście najczęściej gniją. Lubią silny prąd wody, dlatego często spotykane są na dyszy wylotu filtra.. Przyczyny ich powstawania to zbyt duża ilość produktów przemiany materii w wodzie oraz duża ilość rozpuszczonych w niej soli (twardość wody po wyżej 15), podwyższone pH (zasadowy odczyn wody) oraz niedobory dwutlenku węgla. W celu pozbycia się krasnorostów należy obniżyć twardość ogólną wody, dodanie wyciągu z torfu, wpuścić ryby żywiące się tym glonem: kosiarki (Crossocheilus siamensis), Molinezja. Sinice, cyjanobakterie (Cyanophyta) – występują zarówno za równo wodach słodkich jak i słonych. Maja postać kleistego nalotu pokrywającego rośliny dekoracje. Przybiera barwę niebiesko-zieloną, czarną, szarą, czerwono-foioletową. Często występują w formie jedno komórkowej pływającej w toni wody i mylone są z zielenicami. Różnica jest dość znaczna, sinice wydzielają toksyczne związki i bardzo nieprzyjemny zapach. Przyczyna powstawania jest nadmiar produktów przemiany materii, przedawkowanie nawozów płynnych, nieodmulane podłoże, rodzaj oświetlenia. Duża ilość barwy czerwone i niewielka niebieskiej przyczyniają się do powstawania formy jednokomórkowej. W walce wskazane jest skrócenie czasu oświetlania częściowe podmiany. Glon w formie nitek powstaje w wyniku przenawożonego podłoża lub słabej cyrkulacji wody oraz złego doboru oświetlenia ( -Jeżeli glon obrasta podłoże możemy przypuszczać, że podłoże jest bogate w związki odżywcze i występuje słaba cyrkulacja wody nad jego powierzchnią. -Jeżeli glon występuje w całym akwarium przyczyna może być przenawożenie lub zbyt duża ilość odpadów. -Jeżeli glon rośnie górnej partii akwarium prawdopodobnie przyczyną jest zbyt duża ilość fal czerwonych. Aby zmniejszyć ilość glonów odmulać podłoże, regularne podmiany zaprzestać podawanie nawozów lub ograniczyć, zmniejszyć na jakiś czas oświetlenie. Można także zastosować „pomocników” Kosiarka(Crossocheilus siamensis), Otosek (Otocinclus), krewetek, lub ślimaków do usunięcia glonów z roślin. Profilaktyka: Wspólną przyczyna powstawania glonu jest nadmiar substancji przemiany materii (fosforany, azotany). Więc by zapobiec powstawaniu odwiecznego wroga akwarysty należy utrzymywać te związki na stałym poziomie. Aby to się stało powinno się czynić podstawowe czynności należące do naszych obowiązków: -zapewnienie filtracji biologicznej -płukanie okresowo gąbek filtra (oczywiście w wodzie spuszczanej z akwarium, NIGDY POD WODĄ KRANOWĄ) -co tygodniowe podmiany -podczas startu akwarium należy ustabilizować parametry wody -nie przerybiamy akwarium -zapewniamy jak najlepsze warunki rośliną, które są konkurencją dla glonów -odpowiednio dobrane oświetlenie oraz nie oświetlać przez zbyt długi czas zbiornika -ostrożność przy podawaniu nawozów (nie przesadzajmy z nimi) Jeśli sie pomyliłem poprawcie mnie :oczami:

Występują głównie w wodach słodkich i słonych, czasami na lądzie. Pierścienice morskie. Środowisko życia pierścienic. Zamieszkują morza i oceany. Pijawka lekarska. Dżdżownica ziemna. Przedstawiciele. Jest przedstawicielem grupy pierścienic wód słodkich. To przedstawicielka grupy pierścienic środowisk lądowych.

Rośliny głębokiej wody Jest 15 produktów. Posiadamy różne rośliny wodne głębokiej wody na sprzedaż, dostępne w przystępnych cenach. Bardzo ważne jest, aby mieć je w swoim stawie, oczku , jeśli chcesz utrzymać równowagę biologiczną . Są bardzo pomocne w zmniejszeniu ilości glonów, a w rezultacie, utrzymują zbiornik czysty. Rośliny głębokiej wody są również w stanie obniżyć poziom parowania i zwiększyć ochronę przed drapieżnikami. W naszym sklepie internetowym można zamówić między innymi Rogatek sztywny czy Moczarka kanadyjska , które pomogą znależć schronienie dla narybku i większych ryb . Jest też wywłócznik kłosowy i okółkowy , powszechnie znane ze swojej zdolności do natleniania wody i eliminacji glonów Pokazuje 1 - 12 z 15 elementów Oczeret jeziorny Scirpus lacustris Oczeret jeziorny ,sitowie jeziorne Scirpus lacustris to wieloletnia roślina rośnie do 2,5 m wysokości kwiaty od czerwca do sierpnia, a nasiona dojrzewają od sierpnia do września. Rośnie w wodzie stojącej lub wolno płynącej Scirpus lacustris Albescens Oczeret jeziorny ‘Albescens’ Ta roślina tworzy kępy wysokich niezwykle pionowych łodyg z zielonymi i białymi paskami pionowymi Rogatek sztywny Ceratophyllym demersum Ceratohyllum demersum Rogatek sztywny Ceratohyllum demersum Rogatek sztywny roślina podwona swobodnie pływająca na głębokości 0,5-1,5m długie pierzaste rozgałęzione pędy Moczarka Kanadyjska Elodea canadensis Moczarka kanadyjska jest najbardziej popularne wśród podwodnych dotleniających roślin wodnych. Jest to szybko rosnące bylina podwodna , która konkuruje z algami ,glonami , pomagając utrzymać wodę czystą i przejrzystą Grążel żółty Nuphar lutea Grążel żółty bardzo mało wymagająca roślina rośnie praktycznie w każdym rodzaju wody płytkiej ,głębokiej czy nawet płynącej .Kwitnie w okresie letnim kwiat żółty niewielkich rozmiarów liście duże do 40cm Grzybieńczyk Nymphoides peltata Grzybieńczyk jest wieloletnią rośliną wodną, pochodzi z Azji i Europy. Wprowadzony w Ameryce Północnej pod koniec IXX wieku, została użyta jako roślina ozdobna w ogrodach na świeżym powietrzu. Od momentu wprowadzenia i przypadkowych i zamierzonych uwolnień takich jak powódź , które pomagały w jego rozprzestrzeniania do innych cieków wodnych. Lilia wodna 'Albida' Nymphaea Albida "Marliacea albida" jest jedną z popularnych białych lilii wodnych . Najlepiej ją sadzić na głębokości 70-150cm, potrzebuje dużo miejsca, więc to doskonały wybór do stawu lub większego oczka wodnego, gdzie ciemnozielone liście zacieniają podwodne siedliska dla rodzimych ryb i płazów. Cień rzucany przez liście pomaga również w nie rozprzestrzenianiu... Przęstka pospolita Hippuris vulgaris Przęstka pospolita jasnozielone wąskie liście ułożone spiralami, które rosną w połowie wystając z wody. Doskonałe dotleniająca i pomagająca w utrzymaniu czystej wody i zdrowego stawu Strzałka wodna Sagittaria sagittifolia Strzałka wodna bylina zakorzeniona w dnie. Wytwarza różne rodzaje liści. Pierwsze wiosenne taśmowate podwodne, jasnozielone. Latem liście rosną nad powierzchnią wody, są sztywne, zakończone typową strzałkę. Gałęzatka kulista Cladophora Gałęzatka kulista Cladophora Bardzo interesująca roślina w postaci zielonej kuli, dorasta do 10- 15 cm, rozmnaża się przez podzielenie jednego egzemplarza robią się dwa, pochłania duże ilości związków fosforowych i azotowych zawartych między innymi w odchodach ryb i innych organizmów wodnych Pałka szerokolistna Typha latifolia Bylina o grubym kłącza. Liście lancetowate pionowe do często skręcone , kwiatostan w postaci czarnej pałki. Kwitnienie VI - VIII. Roślina ozdobna przez cały rok Pokazuje 1 - 12 z 15 elementów

Znajdź odpowiedź na Twoje pytanie o Czy większość wód słonych występuje w stanie stałym??? DAJE NAJ!!!!!
Autor: Grążel żółty Rośliny wodne są nie tylko efektowną dekoracją oczek wodnych i stawów. To przede wszystkim żywe organizmy, które napowietrzają zbiornik, zmniejszają ilość glonów i pozwalają uzyskać równowagę biologiczną typową dla ekosystemów naturalnych. Poznaj 10 najpopularniejszych roślin do oczek wodnych i stawów ogrodowych. Coraz chętniej urządzamy w ogrodach wodne zakątki. Woda w ogrodzie tworzy bowiem swoisty mikroklimat. Dodatkową zaletą oczek wodnych czy stawów ogrodowych jest to, że tworzą wodny akwen dla rozmaitych zwierząt odwiedzających nasz ogród. Zbiorniki wodne w ogrodzie - oczka wodne bądź stawy ogrodowe - powinno się obsadzać roślinnością z uwzględnieniem poszczególnych stref: wody głębokiej, średniej, płytkiej i bagiennej. Oprócz tego ważną rolę pełnią rośliny pływające. Poniższy „zestaw” 10 roślin pozwoli stworzyć z oczka wodnego lub stawu prawdziwy wodny ogród. >>Przeczytaj też: Oczko wodne w ogrodzie: jak pielęgnować rośliny w oczku wodnym Najpopularniejsze rośliny do oczek wodnych Lilia wodna (łac. Nymphaea alba) – to jedna z najpiękniejszych roślin wodnych. Posiada duże sercowate liście i okazałe liliowate kwiaty (najczęściej o barwie białej i średnicy dochodzącej do 10cm). Kwitnie od czerwca do września. Lubi wody stojące – bez fontann i kaskad. Zaleca się ją sadzić na głębokości ok. 150cm. Grążel żółty (Nuphar luteum) – posiada ozdobne, sercowate liście pływające i żółte, pachnące kwiaty o średnicy do 4cm. Kwitnie od maja do września. Poleca się ją do sadzenia w dużych i średnich zbiornikach wodnych. Optymalna głębokość sadzenia – ok. 200cm. Orzech wodny (Trapa natans) – jest to gatunek o tyle cenny, iż wytwarza jadalne owoce. Spożywa je się na surowo lub po ugotowaniu. W płytkich zbiornikach orzechy przemarzają. Optymalna głębokość wynosi powyżej 150cm. Roślina wytwarza ozdobne romboidalne liście o ząbkowatych brzegach. Kwiaty są drobne, białe i nie mają żadnej wartości dekoracyjnej. Grzybień (Nymphaea) – to szeroka grupa roślin o zróżnicowanej wysokości i barwie kwiatów. Na rynku można nabyć grzybienie kwitnące głównie na różowo i biało. Kwiaty mogą być pojedyncze, półpełne i pełne. Tatarak zwyczajny (Acorus calamus) – to bylina ozdobna z długich, równowąskich liści. Ich długość dochodzi do 120cm. Kwiaty mają postać zielonożółtych kolb, nie są jednak szczególnie dekoracyjne. Kłącze tataraku wykorzystuje się jako surowiec zielarski. Roślinę zaleca się sadzić w większych zbiornikach wodnych na głębokości powyżej 30-40cm. Strzałka wodna (Sagittaria sagittifolia) – roślina posiada charakterystyczne, strzałkowate liście nadwodne. Ozdobą są także białe, wiechowate kwiaty. Można ją sadzić zarówno w dużych jak i mniejszych oczkach wodnych. Głębokość sadzenia wynosi ok. 50-70cm. Pałka wąskolistna (Typha angustifolia) – gatunek może osiągać do 2m wysokości. Posiada długie równowąskie liście i brązowe kwiatostany – kolby. Sadzi się ją przy brzegach zbiorników, najlepiej o dużej powierzchni. Ma ogromne znaczenie przy naturalnym oczyszczaniu wody. Jest gatunkiem ekspansywnym. Rzęsa wodna (Lemna minor) – to bylina pływająca. Ma postać okrągłych liści. Jest rozpowszechniona w różnorodnych zbiornikach wodnych, również naturalnych. Jest ekspansywna i w szybkim czasie może pokryć całą powierzchnię lustra wodnego. Nie zaleca się jej uprawiać w małych oczkach wodnych – może doprowadzić do zamierania innych roślin. Trzcina pospolita (Phragmites communis) – posiada długie, wąskie liście o ostrych brzegach. Może osiągać do kilku metrów wysokości. To jedna z najbardziej pospolitych rośliny wodnych Polski. Jest bardzo łatwa w uprawie. Zaleca się nią obsadzać stawy. Hiacynt wodny (Eichhornia crassipes) – roślina wytwarza przepiękne kwiatostany, składające się z 5-12 kwiatów o liliowej barwie. To gatunek pochodzący z krajów tropikalnych. W Polsce traktuje się go jako roślinę jednoroczną. Jest trudna w uprawie i zakwita sporadycznie. Oczko wodne - zakładanie oczka wodnego krok po kroku
Drugą przyczyną jest brak równowagi biologicznej w oczku, tzn. składniki pokarmowe zawarte w wodzie (azotany), występują w nadmiarze i nie są wykorzystywane przez rośliny (zakłócony cykl azotowy), jeśli roślin jest za mało w stosunku do wielkości oczka. Glony nie mając konkurencji pokarmowej, rozwijają się znakomicie.
Na zdjęciu i filmie widać wyraźną granicę pomiędzy wodą słodką a słoną na Zatoce Gdańskiej. Takie zjawisko to rzadkość! Wobec takich wiadomości jestem ostrożna, bo po internecie od dawna krążą wieści chociażby o rzekomej spektakularnej granicy między Bałtykiem a Morzem Północnym, która – jak wyjaśnialiśmy to w jednym z postów – okazała się granicą między wodą słoną i słodką na… Zatoce Alaska. Tymczasem podobne zjawisko pojawiło się na zdjęciach i filmie na profilu facebookowym Kąpieliska Morskie Gdańsk. Dokumentacja pochodzi z okolic Wyspy Sobieszewskiej, która leży w granicach administracyjnych Gdańska. U jej brzegów Wisła uchodzi do Zatoki Gdańskiej. Wart uwagi jest zwłaszcza film z paralotni, na którym widać rzeczoną granicę między słoną i słodką wodą, a przy okazji spory kawałek plaży na Wyspie Sobieszewskiej. Wygląda więc na to, że doniesienia są wiarygodne. Jak to się stało, że na Zatoce Gdańskiej pojawiła się granica pomiędzy wodą słodką a słoną? Oczywiście nie jest to stała granica, a przyczyną jej pojawienia się jest różnica w gęstości wody słodkiej z Wisły i słonej z Zatoki Gdańskiej. Woda słodka jest lżejsza od słonej, zwłaszcza latem, wskutek czego mieszanie się obu mas wody jest utrudnione – dochodzi do tego dopiero po jakimś czasie od ich spotkania. W pierwszej chwili masy wody niejako „zderzają się ze sobą” i wówczas może pojawić się widoczna granica w postaci linii – zjawisko naprawdę wyjątkowe. Teraz zapewne linia nie jest już widoczna. Jak twierdzi prof. Adam Krężel z Wydziału Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego w rozmowie z portalem WP, różnica między dwoma typami wód jest widoczna dzięki temu, że wody słodkie niosą ze sobą dużo mułu, piasku i szczątków organicznych, co nadaje im szarorude zabarwienie – w odróżnieniu od zielonkawego zabarwienia wód Bałtyku. Ta zawiesina opada stopniowo, w miarę oddalania się od ujścia rzeki, ponieważ woda powierzchniowa nie miesza się natychmiast. W końcu jednak dochodzi do całkowitego wymieszania się obu mas wody i wszystko wraca do normy. samożywne, np. morszczyn pęcherzykowaty (Fucus vesiculosus), pierwotniaków – jednokomórkowce cudzożywne, np. pantofelek (Paramecium caudatum), oraz grzybów – komórczaki cudzożywne o cechach grzybów, do których należy m.in rulik nadrzewny (Lycogala epidendrum). Twoje cele Przedstawisz czynności życiowe protistów.
Poniżej znaj­duje się li­sta wszys­tkich zna­lezio­nych ha­seł krzy­żów­ko­wych pa­su­ją­cych do szu­ka­nego przez Cie­bie opisu. Chlorophyta - parafiletyczna grupa jednokomórkowych (o strukturze wiciowcowej, kapsalnej i kokoidalnej) lub wielokomórkowych samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym (na 9 lit.) Zobacz też inne ha­sła do krzy­żó­wek po­do­bne kon­teks­to­wo do szu­ka­ne­go przez Cie­bie opisu: "CHLOROPHYTA - PARAFILETYCZNA GRUPA JEDNOKOMÓRKOWYCH (O STRUKTURZE WICIOWCOWEJ, KAPSALNEJ I KOKOIDALNEJ) LUB WIELOKOMÓRKOWYCH SAMOŻYWNYCH ROŚLIN WYSTĘPUJĄCYCH W WODACH SŁODKICH I SŁONYCH, RZADKO W ŚRODOWISKU LĄDOWYM". Zna­leź­liśmy ich w su­mie: KONFISKATA, POLICJA POLITYCZNA, WADA DREWNA, PRAWORZĄDNOŚĆ, STREFA HEMIPELAGICZNA, MŁOT, PRZEPOJKA, LITOBENTOS, MATURZYSTA, KURANT, OKRZEMKI, ZAWIKŁANIE, OBRAZ, REWIR, CZART, SAMOLOT BOMBOWY, CHOROBA NEURODEGENERACYJNA, ANNA, BARWY NARODOWE, SER TOPIONY, OBIEKT WESTCHNIEŃ, TĘSKNOTA, DRUGORZĘDOWE CECHY PŁCIOWE, WASABI, BOM, PODKŁAD, GLAZURA, KIELISZNIAK, ENTEROTOKSYNA, WÓŁ, ZRANIENIE, LENIWIEC, PRZEBITKA, PIELGRZYM, ALLEGRETTO, WYROSTEK BARKOWY, LUSTRO, ANTECEDENCJA, TOKSYNA SINICOWA, FLIGELADIUTANT, GŁOWA PAŃSTWA, SILNIK CZTEROSUWOWY, METYL, TRANSMISJA, MUZA, TYRAŃSTWO, HISZPAN, DIABEŁEK, REZULTAT, ŚWIADEK KORONNY, MIŁORZĘBOWATE, PRZEWROTKA, REKOGNICJA, REWERENCJA, PALCÓWKA, KARABIN AUTOMATYCZNY, TIOSÓL, BANIA, FLOTA, SOFCIK, PRZEŻYCIE, PAS DROGI GRANICZNEJ, HEAD-HUNTER, LATARNIOWIEC, ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZAWODOWA, PROGRAMOWANIE CAŁKOWITOLICZBOWE, RETROGRADACJA, PRZYBLIŻENIE, CENTRALA, DECHA, POTOP, PODATEK ROLNY, KIWI, ZWĘŻENIE DWUNASTNICY, TRACKLISTA, SUCHOKLATES, KLAPAK, OKUCIE, ADHD, KUKLIK, KARTA, DZIENNIK URZĘDOWY, BROKER, SŁUPICA, REAKCJA SPRAWCZA, SOK, DRAMAT WOJENNY, CYTOSTATYK, CYTODIAGNOSTYKA, ZOONOZA, WERMUT, KONOTACJA, DYSZEL, FORSZLAK, BLISKOŚĆ, KACZAN, KOLORY NARODOWE, FOLIA, GUZMANIA MONOSTACHYA, RZYGACZ, LEŻA, WYLICZANKA, BISEKSUALISTA, APARAT SZPARKOWY, STEP, CZĘŚĆ ZDANIA, SPOŁECZNOŚĆ MIĘDZYNARODOWA, CHRYJA, KONOPIOWATE, PORYBLINOWATE, PRYMITYW, CHRYZOFITY, NAGRODZENIE, PRACOWNIK FIZYCZNY, OSET, PIKA, MUZYKA, WAFEL, KŁĄB, PUSZKA, KRUŻGANEK, WSPÓLNOTA, SITO, BARWA, ZDANIE, KONTRASYGNATURA, KLIMAKS, LEK PRZECIWNOWOTWOROWY, WRAK, RAK, GATUNEK AGAMICZNY, SZKOŁA, PRYMAT, PATROLOWIEC, ŻYWOPŁOT, ZAĆMIENIE, LAWABO, SOK, GŁOWOCIS, RAMA, TERYTORIUM MANDATOWE, SKOPEK, STEROLOTKA, CHERUBIN, PIŁA, STRONA WWW, TREPY, KREDKA, HORYZONT, DRUŻYNA KONDUKTORSKA, PRYMITYW, KRÓLEWIĘTA, SERDECZNIK, PREDYKACJA, PSYCHODELICZNOŚĆ, AKROPOL, KOMPANIA, PLACUSZEK, FRAZA CZASOWNIKOWA, OBÓZ, BAGIENNIK WIDŁAKOWATY, FENIG, SEMITA, SOLOWIEC, ZASADA, DZIEWIĘĆDZIESIĄTKA, KLAUZULA GENERALNA, ŻYWOPŁOCIK, GRUPA, ŁUPEK WĘGLISTY, ŻYWOT, WIEŻA STRAŻNICZA, ANGORA, ASFODEL, PALEOBIOGEOGRAFIA, ROŚLINA PASTEWNA, TARAS WIDOKOWY, GRUPA SIOSTRZANA, DWORAK, NASIONNICE, BRYCZKA, CYTOWALNOŚĆ, PRZEWIELEBNOŚĆ, SAMOOBRONA POWSZECHNA, LEKKOZBROJNY, ŻYZNOŚĆ, KONOTACJA, WIERTNICA, STOŻEK PASOŻYTNICZY, KATAPULTA STARTOWA SAMOLOTU, PUBLIKA, PRYMARIUSZ, BRYGANTYNA, STARA DUPA, CHŁOPOWINA, SKALEŃ AWENTURYNOWY, ZGNIATACZ KCIUKÓW, DZIELNICA, WYROCZNICA, LEBERA, BIBLIOTEKA, WEŁNA, ŻONA LOTA, KOMBAJN, RUDI, GROMADA, STOCZNIA RZECZNA, KOLCOROŚL, ŁUPEK DACHOWY, ZNAMIĘ NACZYNIOWE, OPUNCJA, WIŚNIÓWKA, ZATRACENIE, SPIRALA, SUSÓWKA LESZCZYNOWA, HELIOFIT, ODSTRZAŁ, KONSTELACJA, RABARBAR, CHRZEST, OBRONA STREFOWA, REOGRAF, WIOSŁO, KURWIARZ, FILTR WĘGLOWY, PRZEDROSTEK, AKANTOWATE, PIĘCIORNIK, DEPILACJA, OTRUCIE, BĄBEL, KINKAN, PRZEDMIOT, JEŻÓWKA, BRUZDKOWANIE, WARTOŚĆ DODANA, BUDYŃ, WYMUSZENIE ROZBÓJNICZE, HAK, ALAIN, ZWIAD, REMONT ŚREDNI, SYRENOWATE, FITOFAGIA, TEŚCIK, MAKUCH, ELEKTRODA WSKAŹNIKOWA, PERKOLACJA, STERYD, MYRMEKOFIL, CIENNIK, TORREJA, CHOCHOŁEK, KAFEL, WODZIK, KOSZT BEZPOŚREDNI, TEOKRACJA, TELETECHNIKA, ROŚLINY OSIOWE, KASTANIETY, CIĘŻKIE DZIAŁA, MIEJSCOWY PLAN ODBUDOWY, PRZEPITKA, DOCHTÓR, WĘGLIK, PRÓCHNO, TERAPIA WSTRZĄSOWA, ENTOMOFAUNA, ABERRACJA, KOSZULKA, PAPROTKA, INKORPORACJA, RECEPTYWNOŚĆ, UCIECZKA, KOLCZYKOWIEC SŁONACZEK, KOLUMBARIUM, POLIANDRIA, PLEUSTOFIT, MĘTY SPOŁECZNE, ZĘBIEŁEK KARLICZEK, WINA UMYŚLNA, BENEFICJENT, ŚWIATŁO CZERWONE, WŁOSKOWATOŚĆ, PIROKSEN, NARCYZ WIELOKWIATOWY, BLOKHAUZ, PROPAGACJA, ZABIEG, ODEZWA, GLAUKOCYSTOFIT, SĄD KOLEŻEŃSKI, PIECZEŃ, PIECZARKOWA, INTERWENCJA PROCESOWA, KUCZBAJA, ORGANIZACJA POZARZĄDOWA, SIEDEMNASTKA, ZBOŻE, CHÓR. Ze względu na bar­dzo du­żą ilość róż­nych pa­su­ją­cych ha­seł z na­sze­go sło­wni­ka: - ogra­ni­czy­liśmy ich wy­świe­tla­nie do pier­wszych 300! nie pasuje? Szukaj po haśle Poniżej wpisz odga­dnię­te już li­te­ry - w miej­sce bra­ku­ją­cych li­ter, wpisz myśl­nik lub pod­kreśl­nik (czyli - lub _ ). Po wci­śnię­ciu przy­ci­sku "SZUKAJ HASŁA" wy­świe­tli­my wszys­tkie sło­wa, wy­ra­zy, wy­ra­że­nia i ha­sła pa­su­ją­ce do po­da­nych przez Cie­bie li­ter. Im wię­cej li­ter po­dasz, tym do­kła­dniej­sze bę­dzie wy­szu­ki­wa­nie. Je­że­li w dłu­gim wy­ra­zie po­dasz ma­łą ilość od­ga­dnię­tych li­ter, mo­żesz otrzy­mać ogro­mnie du­żą ilość pa­su­ją­cych wy­ni­ków! się nie zgadza? Szukaj dalej Poniżej wpisz opis po­da­ny w krzy­żów­ce dla ha­sła, któ­re­go nie mo­żesz od­gad­nąć. Po wci­śnię­ciu przy­ci­sku "SZUKAJ HASŁA" wy­świe­tli­my wszys­tkie sło­wa, wy­ra­zy, wy­ra­że­nia i ha­sła pa­su­ją­ce do po­da­nego przez Cie­bie opi­su. Postaraj się przepisać opis dokładnie tak jak w krzyżówce! Hasło do krzyżówek - podsumowanie Najlepiej pasującym hasłem do krzyżówki dla opisu: Chlorophyta - parafiletyczna grupa jednokomórkowych (o strukturze wiciowcowej, kapsalnej i kokoidalnej) lub wielokomórkowych samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym, jest: Hasło krzyżówkowe do opisu: CHLOROPHYTA - PARAFILETYCZNA GRUPA JEDNOKOMÓRKOWYCH (O STRUKTURZE WICIOWCOWEJ, KAPSALNEJ I KOKOIDALNEJ) LUB WIELOKOMÓRKOWYCH SAMOŻYWNYCH ROŚLIN WYSTĘPUJĄCYCH W WODACH SŁODKICH I SŁONYCH, RZADKO W ŚRODOWISKU LĄDOWYM to: HasłoOpis hasła w krzyżówce ZIELENICE, Chlorophyta - parafiletyczna grupa jednokomórkowych (o strukturze wiciowcowej, kapsalnej i kokoidalnej) lub wielokomórkowych samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym (na 9 lit.) Definicje krzyżówkowe ZIELENICE Chlorophyta - parafiletyczna grupa jednokomórkowych (o strukturze wiciowcowej, kapsalnej i kokoidalnej) lub wielokomórkowych samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym (na 9 lit.). Oprócz CHLOROPHYTA - PARAFILETYCZNA GRUPA JEDNOKOMÓRKOWYCH (O STRUKTURZE WICIOWCOWEJ, KAPSALNEJ I KOKOIDALNEJ) LUB WIELOKOMÓRKOWYCH SAMOŻYWNYCH ROŚLIN WYSTĘPUJĄCYCH W WODACH SŁODKICH I SŁONYCH, RZADKO W ŚRODOWISKU LĄDOWYM inni sprawdzali również: dowodzą twojego zdania , Prunus - rodzaj krzewów i drzew z rodziny różowatych, do którego należą gatunki określane zwyczajowo jako: śliwa, brzoskwinia, czeremcha, czereśnia, laurowiśnia, morela, wiśnia , Poa chaixii - gatunek rośliny należący do rodziny wiechlinowatych , słowne nawiązanie do czegoś lub kogoś nie wprost , bawół kafryjski, bawół przylądkowy, Syncerus caffer - duży ssak roślinożerny należący do rodziny krętorogich, jedyny przedstawiciel rodzaju Syncerus; zamieszkuje takie państwa jak Sudan, Zambia, Zimbabwe, Namibia, Botswana, Mozambik, Republika Południowej Afryki, Kenia i Tanzania , element sieci uzbrojenia kanalizacji , wyraz lub grupa wyrazów (o wspólnej definicji słownikowej) o znaczeniu zbliżonym do innego wyrazu lub grupy wyrazów , samochód z nadwoziem typu kombi , wyspecjalizowana instytucja finansowa trudniąca się obsługą i organizowaniem ruchu pieniądza między jednostkami gospodarującymi i ludnością , proces geologiczny degradacji powierzchni ziemi obejmujący przeobrażenie rzeźby terenu, pokrywy glebowej i stosunków wodnych, zachodzący w warunkach naturalnych, wyłącznie pod wpływem mechanicznego, niszczącego działania topniejącego i osuwającego się śniegu , koń domowy, Equus caballus - ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych, udomowiony prawdopodobnie na terenie północnego Kazachstanu w okresie kultury Botai tj. około 3,5 tys. lat niegdyś najpopularniejsze zwierzę pociągowe, następnie wyparte przez maszyny, dziś używany w celach rekreacyjnych i sportowych, a jako zwierzę pociągowe jedynie w biedniejszych gospodarstwach , fala radiowa (pasmo radiowe) o częstotliwości: 300-3000 kHz i długości 1000-100 m
Ryby morskie są przystosowane do posiadania płynów ustrojowych, które są izotoniczne w stosunku do wody morskiej. Byłyby one hipertoniczne w stosunku do wód słodkich, więc woda przemieszczałaby się przez osmozę do komórek ryb. Który organizm ma przystosowanie, które pozwala mu żyć w wodzie słodkiej lub słonej? Rośliny wodne to takie, które są przystosowane do życia w wodzie i na pograniczu wody i lądu. Część z nich przez cały czas wegetacji jest zanurzona w toni wodnej, a często są to rośliny siedlisk okresowo zalewanych np wraz z wiosennymi roztopami. W większości to gatunki rodzime, często pospolite lub takie, które do niedawna uznawane za pospolite, obecnie są już ginące. W dobie widocznego kryzysu hydrologicznego rośliny wodne mają do spełnienia znacznie ważniejszą rolę niż tylko jako ozdoba przydomowej sadzawki. Właściwie utrzymane tereny bagienne, cieki wodne, stawy i jeziora spełniają niebagatelną rolę w gospodarce wodnej – zatrzymują wodę lokalnie. Ponad 250 gatunków i odmian w ofercie Dostarczamy zdrowe, silne sadzonki roślin wodnych. Do stawów, oczek wodnych, oczyszczalni ścieków, ogrodów deszczowych. Produkujemy pełne spektrum roślin wodnych – ponad 250 gatunków i odmian. Acorus calamus Tatarak zwyczajny Bylina o mięsistych rozłogowych kłączach i wyrastających z nich pionowo szablastych, jasnozielonych liściach osiągających wysokość ok. 120 cm. Kwiatostan w postaci kolby (10 cm długości), w Europie nie dojrzewa. Alisma parviflora Babka drobnokwiatowa Interesująca roślina do strefy brzegowej. Tworzy krępą kępkę okrągłych, ciemnozielonych i mocno unerwionych liści, nad którymi w porze kwitnienia (w zasadzie całe lato) górują drobne, białe kwiatki zebrane w luźną wiechę. Alisma plantago-aquatica Żabieniec babka wodna Babka wodna jest zimotrwałą byliną o bulwiastym kłączu i łopatowatych liściach. Jej kwiatostan jest rozbudowany i może osiągać wysokość nawet 1,5m, składa się z dużej ilości białych lub różowych, drobnych kwiatów. Calla palustris Czermień błotna Nazwa wywodzi się z greki i oznacza „bagienną piękność”. Jest to roślina rzeczywiście bardzo elegancka – biały kwiat w formie spaty, błyszczące, ciemnozielone liście. Callitriche palustris Rzęśl bagienna Pojedyncze rośliny osiągają długość do 35cm, szczytowe lancetowate liście tworzą rozetki przypominające gwiazdki. Rosną w skupiskach tworząc podwodne lub sięgające powierzchni płaty koloru jasnozielonego o neonowej emanacji. Caltha palustris Kaczeniec błotny Jaskrawożółte kwiaty kaczeńca na podmokłych łąkach, w rowach i na brzegach strumieni to niechybna oznaka nadchodzącej wiosny. Są źródłem nektaru dla pierwszych „pozimowych” pszczół. Kaczeniec rośnie w kępach, osiąga wzrost od 15 do 60 cm. Carex acuta, syn. C. gracilis Turzyca błotna Turzyca występująca na mokrych łąkach, brzegach zbiorników wodnych całej Europy. Preferuje stanowisko zaciszne o zasobnym, mulistym podłożu. Spotykana na zbiornikach zarastających. Carex acutiformis Turzyca błotna Turzyca występująca na mokrych łąkach, brzegach zbiorników wodnych całej Europy. Preferuje stanowisko zaciszne o zasobnym, mulistym podłożu. Spotykana na zbiornikach zarastających. Carex flava Turzyca żółta Niska turzyca o złotożółtych liściach i sympatycznych, gwiazdkowatych kwiatostanach, które pojawiają się już od maja i trwają nawet do następnego sezonu wegetacyjnego. Lubi stanowisko słoneczne, zdecydowanie mokre (także okresowo zalewane) i raczej żyzne. Carex paniculata Turzyca prosowa Występuje na terenie całej Polski na mokradłach, brzegach zbiorników wodnych. Wspaniała turzyca o pięknym pokroju, przydatna do obsadzania stawów o charakterze naturalistycznym, mokrych łąk, stref czyszczących w stawach i sadzawkach. Carex pendula Turzyca zwisła Turzyca występująca na terenach mokrych w całej niemal Europie (z wyjątkiem regionów wschodnich i północnych). Liście i długie kłosy są charakterystycznie łukowato wygięte. Tworzy gęste zimozielone kępy. Carex pseudocyperus Turzyca nibyciborowata Kosmopolityczna, pospolita na terenie całej Polski: na mokradłach, rowach, płytkich brzegach zbiorników wodnych. Rośnie w kępach. Preferuje siedliska zasobne. Często spotykana jako składnik pła na jeziorach zarastających. Carex riparia „Variegata” Turzyca brzegowa „Variegata” Turzyca popularna w Polsce, zwłaszcza na nizinach. Spotykana najczęściej na siedliskach zasobnych – torfowiskach, starorzeczach, brzegach glinianek, rowów. Na stanowiskach występuje licznie, często tworząc zwarte monokultury. Ceratophyllum demersum Rogatek sztywny Rogatek to roślina o wielu zastosowaniach w sadzawce: zwalcza glony konkurując z nimi o związki odżywcze rozpuszczone w wodzie, a także wydziela substancje nietolerowane przez glony. Cicuta virosa Szalej jadowity Okazała roślina (dorasta nawet do 1,5m) o bulwiastym kłączu, którego środek wypełniony jest w dużej mierze powietrzem, i pięknych, białych, baldachowatych kwiatach. Szalej jadowity jest rośliną silnie trującą. Eichhornia crassipes Hiacynt wodny Egzotyczna roślina pływająca. Jej rola w zbiorniku wodnym jest nie do przecenienia: nie będąc zakorzeniona w dnie, składniki odżywcze „wyciąga” wprost z wody. Bardzo efektywnie oczyszcza w ten sposób wodę. Elodea canadensis Moczarka kanadyjska Roślina podwodna, przeważnie zakorzeniona w dnie choć może również funkcjonować jako pływająca swobodnie w toni wodnej. W sadzawce należy docenić jej właściwości tlenotwórcze. Epipactis palustris Kruszczyk błotny Kruszczyk błotny to jeden z piękniejszych rodzimych storczyków. Spotkać go można na mokrych łąkach, torfowiskach, łęgach i innych otwartych obszarach przynajmniej okresowo podmokłych. Equisetum scirpoides Skrzyp arktyczny Nierozgałęzione zielone pędy nadziemne z brązowymi węzłami dorastające do 20 cm. Tworzy zwarte kępy. Dobrze rośnie w ubogich wilgotnych i mokrych glebach. Eriophorum latifolium Wełnianka szerokolistna Wełnianki to rośliny zupełnie niepozorne, wyglądające niemalże jak najzwyklejsza trawa dopóki nie zakwitną. Rosną na bagnach i gdy masowo kwitną białą bawełną bagno wygląda jakby ktoś poprzyczepiał do źdźbeł trawy małe kłębuszki waty. Eryngium aquaticum Mikołajek wodny Większość mikołajków wymaga gleby przepuszczalnej, wręcz suchej. Ten rośnie w miejscach słonecznych i stale wilgotnych. Różni się także od większości mikołajków kształtem liści: są długie i niepodzielone. Eryngium maritimum Mikołajek nadmorski Liście i łodyga kwiatowa pokryte są woskiem co chroni roślinę przed wiatrem i palącym słońcem, długi system korzeniowy (nawet kilkumetrowy) zapewnia dostęp do wody. Mikołajek znosi zasolenie gleby. Filipendula rubra „Venusta” Wiązówka czerwona Duża bylina o walorach architektonicznych – w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu. Drobne różowe kwiaty zebrane w bogate, złożone wiechy wyglądają jak obfita, delikatna pianka. Filipendula ulmaria Wiązówka błotna Duża bylina o walorach architektonicznych – w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu. W naturze najczęściej można ją spotkać na podmokłych łąkach. Drobne kremowe kwiaty zebrane w bogate, złożone wiechy przyciągają gromady owadów. Geranium palustre Bodziszek błotny Wspaniale ożywi „nudną” ścianę zieleni utworzoną przez trzciny i pałki wodne. Wysadzone w strefie bagiennej będzie wspinać się po wyższych roślinach i użyczać im swoich jaskrawych, różowych kwiatów. Geum rivale Kuklik zwisły Rodzima bylina siedlisk wilgotnych i mokrych; spotykana pospolicie w całej Polsce w wilgotnych lasach, na mokrych łąkach ziołoroślowych, na brzegach cieków wodnych. Gladiolus imbricatus Mieczyk dachówkowaty Gatunek rodzimy, występujący na mokrych łąkach – jednak na stanowiskach naturalnych coraz mniej liczny, zagrożony. Tworzy w naturze i w warunkach ogrodowych skupiska składające się z roślin dorastających do 80 cm. Kwitnie z początkiem lata. Glyceria maxima Manna mielec, manna wodna Ekspansywna trawa występująca powszechnie w miejscach mokrych i podmokłych, na brzegach stawów, jezior i rzek. Szczególnie chętnie występuje tam, gdzie podłoże jest zasobne; rozrasta się szybko tworząc monokulturę. Gratiola officinalis Konitrut lekarski Skromna roślina o niepozornych, białych kwiatkach i niczym niewyróżniających się liściach. Dzięki zdolności życia zarówno na wilgotnych stanowiskach na lądzie jak i w płytszej wodzie, konitrut jest niezastąpiony do maskowania brzydkich brzegów. Gunnera manicata Gunnera olbrzymia Jej olbrzymie, mięsiste liście dorastają do 2 – 3 metrów i mogą dać schronienie kilku osobom. Jest wysadzana w wilgotnej, zasobnej glebie lub w dużych pojemnikach Hibiscus moscheutos Hibiskus bylinowy Hibiskus bylinowy, hibiskus błotny, ketmia – jedna z najciekawszych roślin, jakie ostatnio trafiły do naszych ogrodów. Przeważnie białe, różowe lub karminowe kwiaty osiągają od 20 do 30 cm średnicy. Hippuris vulgaris Przęstka pospolita Dzięki podwodnym pędom tlen produkowany przez przęstkę w procesie fotosyntezy uwalniany jest wprost do wody, pędy wyrastające nad wodę tworzą las miniaturowych choinek. Należy ją sadzić w wodzie o głębokości do pół metra. Hottonia palustris Okrężnica bagienna Rośnie na głębokości nawet do 1m dając schronienie wielu zwierzętom żyjącym w wodzie, takim jak larwy ważek i innych wodnych owadów, topiki, narybek, zooplankton itp Hydrocharis morsus-ranae Żabiściek pływający Bylina wodna funkcjonująca jako roślina pływająca lub zakorzeniona w płytkich, spokojnych miejscach. Nerkowate liście przypominają miniaturowe grzybienie; kwiaty są białe i wyniesione około 5 cm ponad wodę. Iris laevigata „Variegata” Kosaciec gładki „Variegata” Kosaciec gładki to obok I. pseudacorus bardzo pożądany gatunek irysa wodnego, który nawet zimę może spędzać w wodzie. Fioletowoniebieskie kwiaty dekorują sadzawkę na początku lata, przez cały sezon ozdobą są liście w szerokie biało-zielone pasy. Iris pseudacorus Kosaciec żółty Jest w tej roślinie siła życiowa, szlachetność postaci i piękno kwiatów. Niezwykle szeroka amplituda możliwości i wytrzymałość przesądzają o wielorakich zastosowaniach w ogrodnictwie ozdobnym, działaniach proekologicznych, oczyszczalnictwie. Iris versicolor Kosaciec różnobarwny Kosaciec różnobarwny jest gatunkiem irysa, który w wodzie czuje się dobrze latem, zimą bezpieczniej jest jednak zapewnić mu suche „nogi”. Kwiaty nie należą do największych, kwitnie on za to bardzo obficie. Juncus effusus Sit rozpierzchły Występuje na terenach mokrych i wilgotnych na całej kuli ziemskiej, najchętniej tam, gdzie gleby są ciężkie, zbite. Tworzy gęste, regularne kępy szydlastych liści. Juncus inflexus Sit siny Występuje na terenach mokrych i wilgotnych na całej kuli ziemskiej, najchętniej tam, gdzie gleby są ciężkie, zbite. Tworzy gęste, regularne kępy sinoniebieskich, szydlastych liści. Lobelia cardinalis Stroiczka czerwona Niezwykle jaskrawoczerwone kwiaty, liście zielone z wierzchu a od spodu bordowe. Nadaje się doskonale do obsadzania brzegów sadzawek i strumieni, wykorzystywana jest także w akwarystyce jako roślina podwodna. Lysichiton americanus Tulejnik amerykański Tulejnik to roślina – wyzwanie. Rośnie wolno, w wilgotnym, bagiennym i najlepiej lekko zacienionym miejscu. Kwiatów można się doczekać dopiero na roślinie kilkuletniej. Lysimachia vulgaris Tojeść pospolita Roślina rodzima i dość pospolita w całej Polsce. Wymaga stanowiska stale wilgotnego, jest charakterystyczna dla mokrej łąki (w jej sąsiedztwie często można też spotkać wiązówkę). Lythrum salicaria Krwawnica pospolita Rodzima bylina występująca na mokrych łąkach. Karminowe kwiaty zebrane są w kłosach do 30 cm długości – istnieją także odmiany ogrodowe (np. 'Robert’) o dłuższym i pełniejszym kwiatostanie. Wabią pszczoły i motyle. Mentha aquatica Mięta nadwodna Uniwersalna roślina wodna do każdego rodzaju zbiornika. Mięta jest niezwykle tolerancyjna na warunki, w jakich przychodzi jej rosnąć. Dzięki bujnej wegetacji szybko zagospodaruje nowo założony staw; czyści wodę z nadmiaru związków pokarmowych. Mentha cervina Mięta jelenia Pięknie pachnąca mięta o podłużnych liściach (można wykorzystywać w kuchni). Niższa i nie tak intensywnie rosnąca jak mięta nadwodna – trzyma się raczej w kępie, nie wędruje. Kwitnie bardzo obficie. Mentha piperita „Chocolate” Mięta pieprzowa 'Chocolate' rodzina: Lamiaceae – jasnotowatestrefa mrozoodporności: 4 do 9stanowisko: słoneczne, półcieniste; mokre, płytka wodawysokość: 30-45 cm Mięta o lekko brązowym odcieniu liści i bardzo silnym, przyjemnym, miętowym aromacie. Bardzo dobrze nadaje się jako dodatek do chłodnych napojów i do sporządzania herbatek miętowych. W ogrodzie czuje się najlepiej w miejscu słonecznym, wilgotnym lub płytkiej wodzie. Szybko rozrasta się […] Myosotis palustris Niezapominajka błotna Niezapominajka to roślina najczęściej chyba kojarzona z leśnymi strumykami, brzegami potoków. Charakterystyczne błękitne kwiaty z żółtym oczkiem nie dają o sobie zapomnieć. Myriophyllum aquaticum Wywłócznik wodny W Polsce z wigorem rozrasta się w sadzawce od wiosny do jesieni, nie przetrzymuje jednak zimowych niskich temperatur – można przechowywać wywłócznik w akwarium. Jest rośliną o silnych właściwościach tlenotwórczych. Myriophyllum hippuroides Wywłócznik czerwony rodzina: Haloragaceae – wodnikowatepochodzenie: Ameryka Północnastrefa mrozoodporności: 4 do 9stanowisko: słoneczne, półcieniste; wilgotne, mokre, woda do 150 cm (tylko wody stojące)wysokość: 20-150 cm Roślina pochodząca Ameryki Północnej, rozprzestrzeniona głównie na jej zachodnich obszarach sięgając aż po Kanadę. W Europie uprawiana głównie w akwariach. Delikatne pierzaste liście zebrane są okółkowo wokół ciemnoczerwonych łodyg – wygląda to bardzo dekoracyjnie. […] Nelumbo „Chawan Basu” Lotos „Chawan Basu” Nieduża odmiana lotosu nadająca się do uprawy w dwudziestolitrowym pojemniku. Liście wyrastają na wysokość pół metra, mają średnicę 20 cm. Kwiaty bladoróżowe z ciemniejszym brzegiem płatków. Nelumbo lutea Lotos żółty, lotos amerykański Kwiaty bladożółte, pachnące. Liście wystają ponad wodę. Krzyżowany z lotosami tropikalnymi i wykorzystywany w ten sposób do uzyskiwania mrozoodpornych lotosów o dużych, kolorowych kwiatach. Nelumbo „Momo Botan” Lotos „Momo Botan” „Momo Botan” to karłowata odmiana azjatyckiego lotosu. Jest łatwiejszy w uprawie i utrzymaniu niż pozostałe oferowane lotosy. Bardzo atrakcyjne, różowe kwiaty są wielopłatkowe i długo się utrzymują. Nuphar lutea Grążel żółty Grążel żółty to potężna roślina o liściach pływających i kłączu zakorzenionym w dnie na głębokości nawet do kilku metrów. Wykształca dwa rodzaje liści. Kwiaty są stosunkowo małe, o dużym znamieniu i pięciu żółtych, łopatkowatych działkach kielicha. Nymphaea „Albatros” Lilia wodna, grzybień „Albatros” Białe, nieco spiczaste płatki okalają żółty środek. Klasyczna. Doskonała w naturalistycznych założeniach ogrodowych. Nie rozrasta się zbyt ekspansywnie – dzięki temu nadaje się także do mniejszych oczek wodnych. Nymphaea „Aurora” Lilia wodna, grzybień „Aurora” Piękna, niewielka odmiana doskonale nadająca się nawet do niewielkiego oczka. Należy do grupy lilii o zmiennej barwie kwiatów: w ciągu kilku dni kwitnienia przechodzi od morelowego do czerwono zabarwionego oranżu i różu. Liście „Aurory” są dekoracyjnie nakrapiane brązem. Nymphaea „Colorado” Lilia wodna, grzybień „Colorado” Odmiana bardzo lubiana: jej piękne, gwiaździste, łososiowe kwiaty wystają nawet do 10 cm ponad lustro wody. Kwitnie niezwykle obficie i bardzo długo – potrafi kwitnąć aż do jesieni. Liście zielone z brązowymi plamami. Nymphaea „Firecrest” Lilia wodna, grzybień „Firecrest” Będzie obficie i często kwitła jeśli zagwarantuje się jej przestrzeń i duży (nawet do 1m średnicy) okrągły kosz. Szybko rozprzestrzenia się pokrywając liśćmi coraz większą powierzchnię wody. Kwiaty wystają ponad lustro wody. Nymphaea „Gonnere” Lilia wodna, grzybień „Gonnere” Wielopłatkowa – ilość płatków dochodzi nawet do 70. Kwiat ma kształt kulisty – jak piwonia. Kwiaty pozostają długo otwarte. Jej dodatkową zaletą jest to, że łatwo przystosowuje się do każdej wielkości sadzawki. Nymphaea „Lucida” Lilia wodna, grzybień „Lucida” Kwiaty o wewnętrznych płatkach ciemnoróżowych a zewnętrznych jaśniejszych. Zielone liście mocno nakrapiane brązem. Kwitnie intensywnie, nadaje się zarówno do dużych jak i niewielkich oczek wodnych. Nymphaea „Mayla” Lilia wodna, grzybień „Mayla” Odmian ta charakteryzuje się różowym kolorem płatków w głębokim odcieniu fuksji, na których tle odcina się jaskrawa żółć pręcików; kwiaty są duże i obfite, wyniesione ponad powierzchnię wody dzięki czemu wygląda na roślinę tropikalną. Nymphaea „Sioux” Lilia wodna, grzybień „Sioux” Silna odmiana nadająca się raczej do większych sadzawek. Kwiaty zmienne: w ciągu kilku dni kwitnienia pierwotny jasno morelowy kolor pogłębia się aż do intensywnego oranżu. Pozostają otwarte do późnego popołudnia. Kwitnie bardzo obficie. Nymphaea „Tina” Lilia wodna, grzybień „Tina” Kwitnie na niebiesko – tego koloru nie udało się jeszcze uzyskać u żadnej odmiany mrozoodpornej. Kwiaty są wyniesione ponad wodę, pachnące – polecamy ją hobbystom i kolekcjonerom. Nymphaea „Wanvisa” Lilia wodna, grzybień „Wanvisa” Odmiana o niespotykanych dotąd kwiatach: płatki w kolorze od pomarańczowego do różowego (kolor jest zmienny) upstrzone są kremowymi piegami i plamami, zdarzają się nawet płatki lub całe kwiaty pół na pół różowo-kremowe. Nymphoides peltata Grzybieńczyk wodny Grzybieńczyk to „fałszywa” lilia wodna: okrągłe pływające liście i kłącza zakorzenione w dnie na głębokości około 0,5m tak bardzo przypominają miniaturowego grzybienia, że wiele osób myli te dwie rośliny. Orontium aquaticum Oroncjum wodne Orontium wodne to roślina z rodziny obrazkowatych jednak o niezbyt charakterystycznych jak na tę rodzinę kwiatach: biało-żółte kolby kwiatowe nie są otoczone spatą, pojawiają się za to bardzo licznie. Osmunda regalis Długosz królewski rodzina: Osmundaceaepochodzenie: Ameryka, Europastrefa mrozoodporności: 3stanowisko: od słonecznego do cienistego; mokre – brzegi zbiorników wodnychwapń: nierozmnażanie: zarodnikiliść: do 150 cm Parnassia palustris Dziewięciornik błotny Urocza, maleńka roślina. Niewielkie, owalne, szarozielone liście tworzą gęste, zwarte kopczyki, nad którymi w drugiej połowie lata unoszą się delikatne, białe kwiatki na wysokich i cienkich łodyżkach. Phragmites communis Trzcina pospolita Typowa roślina wodna porastająca brzegi zbiorników, bagna, mokradła, łęgi na całej kuli ziemskiej. Rozrasta się przy pomocy pełzających kłączy oraz wysiew nasion. Pinguicula grandiflora Tłustosz wielkokwiatowy Niewielka roślina owadożerna występujaca w Europie (część zachodnia) na terenach bagnistych, podmokłych. Niewielkie, lepkie liście „łapią” małe owady – komary, małe muszki, które stanowią tylko dodatkowe źródło pożywienia tłustosza. Pistia stratiotes Topian osokowaty Pistia, „sałata wodna”, topian – niezwykła tropikalna roślina pływająca. Robi na całym świecie zawrotną karierę jako naturalna oczyszczalnia ścieków. Pontederia lanceolata Rozpław lancetowaty Rozpław o wąskich, lancetowatych, błyszczących liściach i niebieskich kwiatach. Rośnie bujnie w trochę głębszej strefie przybrzeżnej; podłoże powinno być żyzne, stanowisko słoneczne. Primula vialii Pierwiosnek Viala Nietypowy, późno kwitnący pierwiosnek. Kwiatostany na wysokich łodygach rozkwitają od dołu – z dnia na dzień, w miarę otwierania się poszczególnych kwiatków, zmienia się dominanta kolorystyczna kwiatostanu od karminu do różowego tworząc ciekawy kontrast. Rosa palustris Róża błotna Tworzy okazały krzew – polecana szczególnie do parków i nad duże stawy. Kwitnie niemal całe lato pojedynczymi, pachnącymi kwiatami szczególnie intensywnie w miejscach słonecznych i bardzo wilgotnych. Sagittaria latifolia Strzałka szerokolistna rodzina: Alismataceaestanowisko: słoneczne, półcieniste; woda o głębokości do 40 cmwysokość: do 120 cmkwitnienie: VII-VIII Strzałka szerokolistna pochodzi z kontynentu amerykańskiego, można ją też spotkać w Europie jako roślinę zawleczoną, naturalizowaną. Jej angielska nazwa to „duck potato” („kaczy ziemniak”), dla Indian była rośliną o kulinarnym znaczeniu. Bulwki można piec, gotować lub suszyć i mielić na mąkę. Strzałka […] Sagittaria sagittifolia Strzałka wodna Odmiana o mniejszych, mocniej powcinanych i bardziej „ostrych” strzałkowatych liściach niż S. latifolia. Kępa tej strzałki urozmaici fakturę sąsiadującej z nią zieleni. Salvinia natans Salwinia pływająca rodzina: Salviniaceaestanowisko: słoneczne; roślina pływającawielkość: 2-10 cm Pływająca paproć wodna, która pokrywa powierzchnię wody gęstym, zamszowym kożuszkiem dodając powierzchni wody w oczku ciekawej faktury i szmaragdowozielonego koloru. Delikatne włoski pokrywające wierzch liści chronią salwinię przed gromadzeniem się kropel wody na jej powierzchni. Kropla na liściu to doskonała soczewka, która umożliwiłaby słońcu wypalanie dziur. Saxifraga pensylvanica Skalnica pensylwańska Roślina występująca na mokradłach, bagnach i mokrych łąkach zachodnich stanów Ameryki Północnej. Zielonkawożółte kwiaty pojawiają się wczesną wiosną na mięsistej, owłosionej łodydze górującej znacznie nad rozetą lancetowatych lub owalnych, delikatnie ząbkowanych liści. Scirpus lacustris Oczeret jeziorny Występuje w żyznych zbiornikach wód stojących lub wolno płynących. Rośnie zazwyczaj w wodach płytkich, jednak zadomowiony i na idealnym stanowisku może sięgać nawet 1,5-2m pod wodą. Scirpus mucronatus Oczeret sztyletowaty Roślina z rodziny ciborowatych dorastająca do 1 metra. Nazwa wzięła się od trójkanciastej, ostro zakończonej łodygi przypominającej sztylet. Oczeret ten został wpisany do Czerwonej Księgi Roślin – grozi mu wyginięcie. Scirpus sylvaticus Sitowie leśne Scirpus sylvaticus – sitowie leśne rodzina: Cyperaceae stanowisko: słoneczne, półcieniste; wilgotne (toleruje okresowe przesuszenie) wysokość: do 120 cm kwitnienie: VI-VII Szerokie, płaskie (ok. 1,5 cm), jasnozielone liście tworzą zwarte duże kępy. Występuje na mokrych łąkach, łęgach, na terenach okresowo zalewanych, na brzegach wód. Rozrasta się przy pomocy silnych kłączy. Dobry wybór do ogrodów deszczowych (toleruje […] Stratiotes aloides Osoka aloesowata Rodzima roślina pływająca – nie trzeba jej sadzić, nie trzeba też żegnać się z nią po jednym sezonie. Osoka jesienią opada na dno stawu i tam zimuje Thalia dealbata Thalia Duża (osiągająca prawie 2m), egzotyczna roślina o zielonych liściach przypudrowanych bielą i fioletowych kwiatach. Thelypteris palustris Nerecznica błotna Rodzima paproć wilgotnych siedlisk – torfowiska, lasy łęgowe, skraje podmokłych łąk. Należy sadzić narecznicę w podłożu o kwaśnym odczynie, w miejscu podmokłym. Trapa natans Kotewka orzech wodny Jedna z najpiękniejszych roślin wodnych o liściach pływających. Pomimo że jej kwiaty są bardzo niepozorne, liście kotewki nie pozwolą nam się nudzić: są prawie kwadratowe, powcinane z dwóch stron jak znaczek pocztowy. Trollius europaeus Pełnik europejski Pełnik europejski to gatunek rodzimy – kiedyś często obecny na mokrych łąkach i wzdłuż strumieni, dziś spotykany coraz rzadziej, objęty ochroną. Nazywany pełnikiem dla swego pełnego, kulistego kwiatu. Jest też symbolem ziemi kłodzkiej. Typha latifolia Pałka szerokolistna Porastająca brzegi stawów, jezior i rowów, bardzo żywotna roślina. Obecnie oprócz walorów ozdobnych w sadzawkach i stawach wykorzystuje się też duże zdolności oczyszczające pałki. Typha laxmannii Pałka wysmukła Niższa od najczęściej spotykanych w Polsce pałki szerokolistnej i wąskolistnej, występuje naturalnie w Polsce południowej. Wytwarza krótkie, grube kolby, które na początku są kremowe, później brązowieją. Typha minima Pałka mała Najmniejsza z pałek wodnych – dorasta do około 1 metra – tworzy kolby w kształcie kuleczek. Doskonała do nawet najmniejszych zbiorników wodnych. Rośnie jak gęsty szczypiorek. Viola palustris Fiołek błotny Odmiana nadwodna i do miejsc wilgotnych. Wesołe, fioletowe kwiaty pojawiają się późną wiosną. Na naszym zdjęciu jest już po kwitnieniu – pęknięta torebka nasienna.
Nagrzewanie płynących wód zależne jest od ilości słonecznej energii, wymiany ciepła pomiędzy dnem a wodą - charakteru dna, nagrzania nad wodą powietrza oraz ciepła dopływających wód. Trzecie z wymienionych źródeł ciepła, na skutek znacznej powierzchni kontaktu z powietrzem wody, w ciekach posiada duże szczególnie znaczenie.
Konspekt dla klasy IV – przyrodaTemat: Poznajemy organizmy zamieszkujące wody słone i Cel główny: Uczeń wymienia organizmy zamieszkujące wody słodkie i słone2. Cele szczegółowe: - uczeń potrafi dokonać podziału wody na Ziemi na słodką i słoną- uczeń wie, której wody jest więcej na Ziemi- uczeń umie pracować w grupieCele lekcji w języku ucznia:- dowiesz się jakie są rodzaje wód na Ziemi i w jakich zbiornikach wodnych występują (gdzie znajdziemy wodę słodką)- poznasz organizmy zamieszkujące wody słodkie i słone3. Środki dydaktyczne: obrazki, kubki, woda, sól, wiadro, łyżeczka, słoik, tekst, multimedia, zeszyt4. Metody pracy: praktyczna, poszukująca, podająca5. Formy pracy: indywidualna, grupowaPRZEBIEG ZAJĘĆ:I. Etap wstępny1. Prezentacja zdjęcia Ziemi z kosmosu. Rozmowa na temat, dlaczego Ziemia nazywana jest Błękitną Zadawanie pytań dotyczących wód słonych i słodkich na kuli ziemskiej oraz zamieszkujących je Prezentacja stosunku wody słonej do wody słodkiej na kuli ziemskiej. (wiadro, łyżka, słoik)II. Etap realizacyjny1. Rozdanie uczniom karty pracy – uczeń dokonuje podziału wód na słodkie i słone 2. Sprawdzenie poprawności wykonania zadania – uczniowie rozwiązują powyższe zadanie na tablicy (patyczki).3. Podział uczniów na grupy. Rozstawienie na ławce każdej grupy po dwa kubeczki z wodą oraz pojemniczek z solą. W jednym z kubków uczniowie mają zrobić wodę morską. 4. Rozdanie każdej grupie karty pracy – obrazki przedstawiające organizmy zamieszkujące wody słone i słodkie oraz opis każdego gatunku. Zadaniem grupy jest przyporządkowanie obrazka do danego kubka oraz nazwy Wspólne sprawdzanie poprawności wykonanego zadania. Uczniowie przyczepiają obrazki do tablicy wokół napisów „wody słone” i „wody słodkie”. III Etap końcowy1. Prezentacja dźwięków podwodnego świata. Informuje o akcji organizacji WWF „Godzina dla morświna”. 2. Podsumowanie lekcji i samoocena uczniów. Wiemy już, że woda słodka jest bardzo cenna. Jakie macie pomysły na jej oszczędzanie?
Śliwa węgierka biała - to jedna z odmiany śliwek, która owocuje dopiero w trzecim lub czwartym roku po zasadzeniu w glebie. Wyróżnia ją samopylność oraz późne kwitnienie, a także stabilność wzrostu w okresach suszy. Jej owoce przybierają delikatnie żółte wybarwienie, które pokryte jest białym nalotem.
Lawenda, szałwia czy nachyłek zaliczają się do grupy roślin odpornych na suszę i nasłonecznienie. Roślin z powodzeniem znoszących wspomniane warunki jest znacznie więcej, oto najpiękniejsze z nich. Wybierając rośliny do ogrodu, warto zasięgnąć informacji o ich naturalnym środowisku i klimacie, żeby potem zastosować i odpowiednie podłoże, i uprawę. Po cechach zewnętrznych można się dowiedzieć, w jakich naturalnych warunkach roślina żyje. I tak rośliny ze stanowisk słonecznych i suchych mają najczęściej pokrój zwarty, łodygi silne, liście małe, zredukowane lub łuskowate albo zimozielone, skórzaste i zgrubiałe. Rośliny te potrafią gospodarować wodą i chronić się przed słońcem. Transpirację u nich ograniczają zwarta i gruba skórka, nalot woskowy, a także warstewka żywicy lub wapnia. Ponadto mają zwykle skórkę osłoniętą gęstymi, szarozielonymi, srebrzystymi lub białymi włoskami. Niekiedy liście pokryte są także kolcami. Ich system korzeniowy jest najczęściej bardzo rozbudowany. Suszy nie boją się między innymi: krwawnik wiązówkowaty i pospolity, wiesiołek krzewiasty, nachyłek okółkowy, żeleźniak Russela, trytoma groniasta, dziewanna jedwabista, macierzanki, najrozmaitsze rozchodniki, czyściec wełnisty, lawenda wąskolistna, kocimiętka Faassena i szałwia omszona. Grzyby - niektóre gatunki grzybów są samożywne dzięki zdolności do produkcji pożywienia za pomocą rozkładu organicznych związków z otoczenia. Samożywne organizmy wodne - niektóre gatunki sinic i glonów są w stanie produkować swoje pożywienie za pomocą fotosyntezy lub chemosyntezy, dzięki czemu są samożywne. Reklama. Warunki kontaktu i mieszania się wód słono-słodkich w nieckach endoreicznych na przykładzie Salaru Atacama, północne Chile Oprócz obszarów nadmorskich strefa kontaktu wód słonych ze słodkimi może mieć miejsce również w nieckach endoreicznych w suchych klimatach. W centralnej części niecki formuje się salar, gdzie występują słone wody podziemne, i który jest obszarem drenażu dla wód słodkich spływających z obszaru zasilania. Wody podziemne niecek endoreicznych charakteryzują się wyraźną strefowością hydrogeochemiczną wynikającą z warunków krążenia.... Zagrożenia geogeniczne wód podziemnych na przykładzie ascenzji i ingresji wód słonych W rozdziale opisano warunki krążenia wód podziemnych w warstwach wodonośnych sąsiadujących z brzegiem morskim ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk ascenzji oraz intruzji wód. Analizuje się obszary typu mierzei oraz nizin nadmorskich. Hydrogeochemia strefy kontaktu wód słono-słodkich na wybrzeżu Bałtyku na przykładzie rejonu Ustki Opisana strefa kontaktu wód słodkich ze słonymi w rejonie Ustki zachodzi w warunkach wnikania zasolonych wód kanału rzeki Słupi do płytkiej warstwy wodonośnej. Ta sytuacja zachodzi głownie w okresie podpiętrzenia wód kanału przez morze w czasie jesienno-zimowych sztormów. W Ustce stwierdzono wyraźną zmienność czasową i przestrzenną składu chemicznego wód podziemnych płytkiej warstwy wodonośnej. Wzrost stężeń mineralizacji ogólnej... Analiza zmienności fizyczno-chemicznej słodkich wód podziemnych w strefie kontaktu z wodami słonymi na przykładzie rejonów nadmorskich i niecek endoreicznych Charakter zmienności składu chemicznego słodkich wód podziemnych kontaktujacych się z wodami słonymi omówiono na przykładzie dwóch środowisk hydrogeologicznych - rejonów nadmorskich i niecek endoreicznych suchych klimatów. oceniono zasady funkcjonowania systemów wodonośnych w warunkach naturalnego kontaktu wód słodkich ze słonymi oraz wypracowano efektywną metodykę badawczą do wyznaczania tej strefy w zróżnicowanych środowiskach... Dynamika wód podziemnych w rejonach nadmorskich - wybrane przykłady zastosowania analizy numerycznej Analiza zmian zasobów wód słodkich na skutek intruzji zasolonych wód morskich wnikających do pierwszego poziomu wodonośnego obszaru ujęcia Lipce. Wpływ przekopu przez Mierzeję Wiślaną na zmiany zasobów wód słodkich. Modelowanie przepływu wód podziemnych w strefie brzegowej morza - możliwości prognozowania = Groundwater flow modeling in the coastline area - prediction possibilities Specyficzne warunki występowania wód podziemnych w strefie brzegowej morza sprawiają, że ich eksploatacja jest sprawą złożoną i powinna być weryfikowana na modelu numerycznym. Zasadniczym zagrożeniem jest ingresja słonych wód morskich, która może być wzbudzona eksploatacją. Innym czynnikiem, który może przyczynić się do ingresji wód słonych do warstwy wodonośnej może być podniesienie się poziomu morza. W pracy przedstawiono wyniki... Model hydrogeochemiczny kontaktu wód o różnym składzie chemicznym na przykładzie salaru Coposa, północne Chile Modelowanie hydrogeochemiczne pozwala lepiej rozpoznać i zrozumieć strefę, gdzie dochodzi do kontaktu wód o różnym składzie chemicznym. W artykule przedstawiono wyniki badań nad kontaktem wód słodkich ze słonymi na obszarze jednego z salarów w północnym Chile. Wysładzanie się wód podziemnych w piętrze czwartorzędowym Gdańska jako rezultat zmniejszonego poboru = The groundwater desalinization in the quaternary aquifer in gdansk as a result of decreasing exploitation W wyniku intensywnej eksploatacji w latach 80. wody piętra czwartorzędowego w Gdańsku zostały zasolone przez intruzje słonych wód Martwej Wisły i Zatoki Gdańskiej. Zasolenie to doprowadziło do degradacji zasobów na obszarze Starego Miasta. Po ograniczeniu poboru, obserwuje się od lat 90. zmniejszenie koncentracji jonu chlorkowego. Prowadzi to do wyraźnego wysładzania wód i odnowy ich zasobów. Śledzenie tego procesu utwierdza w... Modelowanie hydrogeochemiczne w badaniach krążenia wód podziemnych na przykładzie salaru Atacama, północne Chile Strefa kontaktu wód słodkich ze słonymi najlepiej rozpoznana została na wybrzeżach morskich, lecz występuje także w nieckach endoreicznych w suchych klimatach, których centralną część wypełniają salary. W pracy zaprezentowano wyniki modelowania hydrogeochemicznego takiej strefy w jednym z salarów w północnym Chile. Numerical simulation of the quaternary aquifer groundwater flow of the northern Vistula delta plain W pracy przedstawiono wyniki obliczeń krążenia wód podziemnych w czwartorzędowym poziomie wodonośnym rejonu Żuław Gdańskich. Czwartorzędowy poziom wodonośny odgrywa najważniejszą rolę w zaopatrzeniu w wodę aglomeracji gdańskiej. W obliczeniach wykorzystano programy Modflow i Modpath zawarte w pakiecie (GMS Odtworzono warunki przed uruchomieniem ujecia Lipce wykorzystując obliczenia dla stanu ustalonego krążenia wody w warstwie... Full text available to download Analiza modelowa wpływu tunelu pod Martwą Wisłą na plejstoceńsko-holoceński poziom wodonośny Projektowany tunel pod Martwą Wisłą przebiegać będzie w obrębie plejstoceńsko-holoceńskiego piętra wodonośnego. Zastosowanie metody TBM pozwoli uniknąć odwodnień, które zresztą były by trudne do wykonania, ze względu na stały dopływ wody z Martwej Wisły. Nie ma zatem zagrożeń ilościowych dla zasobów wód podziemnych w sąsiedztwie inwestycji. Jedyne zagrożenia wynikające z budowy tunelu, to zagrożenia dla jakości wód podziemnych.... Study with Quizlet and memorize flashcards containing terms like komórka, podział organizmów ze względu na liczbę komórek, tkanka and more. zapytał(a) o 16:15 jakie znacie wody słone a jakie słodkie ? chodzi mi na przykład wody słone to :- morza - i wymieniajcie tak od myślników d*a*m n*a*j Ostatnia data uzupełnienia pytania: 2010-03-13 16:15:49 To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź Wody słone to:-morza:Morze Czerwona;Morze Flores;Morze Banda;Morze Czarne;Morze Bałtyckie;Morze Koralowe,Morze Śródziemne,Morze Martwe-oceany:Ocean Spokojny;Ocean Arktyczny;Ocean Indyjski;Ocean Atlantycki;Wody słodkie to:-bagna i rzeki-wody podziemne-lodowce i lądolody-jeziora Odpowiedzi Uważasz, że ktoś się myli? lub 2btU.